به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از الشرق،
مطلب ذیل برگرفته از یادداشتی از ستجونز، معاون مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی و دنیلبایمن، الکساندر پالمر و رایلیمککیب، کارشناسان این اندیشکده است منتشر شده:
ستجونز، معاون «مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی » به همراه دنیلبایمن، الکساندر پالمر و رایلیمککیب، کارشناسان این اندیشکده، طی گزارش مفصلی مورخ ۲ فروردین ۱۴۰۳ به ارزیابی درگیری اسرائیل و حزبالله پس از طوفانالاقصی پرداختند.
طبق این گزارش، اسرائیل بر سر یک دوراهی خطرناک قرار دارد. از یکسو اگر وارد نبرد با حزبالله شود، پیامدها و تلفاتی بیش از نبرد با حماس متحمل خواهد شد. از سوی دیگر اگر به حزبالله زمان دهد، به مرور مسلحتر و توانمندتر میشود.
مطابق این گزارش، مجموع عملیاتهای حزبالله و اسرائیل علیه یکدیگر بیش از ۴۴۰۰ مورد بوده است. همچنین حداقل ۸۰ هزار نفر از ساکنان شمال فلسطین اشغالی و ۷۵ هزار نفر از ساکنان جنوب لبنان، آواره شدهاند. تلفات رسمی اسرائیل حداقل ۵۴ نفر ذکر شده، گرچه حزبالله با شفافیت بیشتری، تعداد شهدای خود را ذکر کرده که حداقل ۱۵۰ نفر را شامل میشود.
نویسندگان بیان داشتهاند که حزبالله ۳۰ هزار نیروی رزمی زبده و ۲۰ هزار نیروی ذخیره دارد. همچنین حدود ۲۰۰ هزار موشک اعم از بالستیک دوربُرد، کوتاهبُرد، کروز و ضدتانک در اختیار دارد. علاوه بر این، وجود تونلهای عمیق در جنوب لبنان و همچنین پوشش گیاهی و ناهمواریهای صخرهها و تپههای این محدوده نیز فضای مانور مناسبی برای حزبالله پدید آورده است.
به گفته نویسندگان، در صورت بروز نبردی تمامعیار علیه حزبالله، این گروه میتواند مزارع شبعا از خاک لبنان و حتی بخشهایی از جولان سوریه را از اشغال اسرائیل آزاد کند و به مناطق شمال فلسطین اشغالی نیز نفوذ نماید. علاوه بر اینکه حزبالله «به سبب ریشههای عمیق داخلی در لبنان » نابود نخواهد شد و هر حملهای نهایتاً شاید آن را به عقبنشینی از رودخانه لیتانی وادار نماید.
این نویسندگان معتقدند که حزبالله نیز علیرغم هدف ایدئولوژیک مبنی بر نابودی دولت یهود و هدف ملیگرایانه مبنی بر آزادی مناطق اشغالی مزارع شبعا و روستای الغجر، ولی به دلیل اقتصاد نابسامان لبنان، تمایلی به یک درگیری تمامعیار با اسرائیل ندارد.
بنابراین نظر نویسندگان این است که اسرائیل دو گزینه دیگر پیشرو دارد. اول درگیری محدود با حزبالله و دوم، فشار دیپلماتیک برای برقراری بازدارندگی قبل از طوفانالاقصی. اما مشکل درگیری محدود برای اسرائیل نیز این است که اولاً ممکن است در اثر یک برخورد تصادفی مانند تلفات بالای غیرنظامی، به یک جنگ تمامعیار بدل شود. ثانیاً همچنان برآوردی از توفیق نظامی و بازگشت آوارگان یهودی به مناطق شمالی فلسطین اشغالی در این گزینه وجود ندارد.
نهایتاً پیشنهاد نویسندگان، فشار دیپلماتیک بر حزبالله به واسطه فرانسه و آمریکاست. بدین ترتیب که در ازای عقبنشینی محدود حزبالله به رودخانه لیتانی، اسرائیل نیز پروازهای شناسایی پهپادی بر فراز حریم هوایی لبنان را متوقف نموده و از اشغال روستای الغجر نیز عقبنشینی کرده و آن را به یونیفل(نیروهای سازمان ملل) واگذار کند.
به نظر نمیرسد با توجه به همبستگی حزبالله با مقاومت فلسطین، هیچ راهحلی تا پیش از پایان جنگ غزه، بتواند نیروهای مقاومت لبنان را به توقف درگیری با اسرائیل، راضی نماید.
