تماس های اخیر بین مدیریت باشگاه استقلال و واحدی نشان می دهد که دلیل این پشیمانی ها چیست.
انتقال نیکبخت از استقلال به پرسپولیس پاسخی کوبنده از سوی قرمزها عنوان شد در قبال انتقال هاشمی نسب. اما یک فرق بسیار بزرگ در این دو انتقال وجود داشت. هاشمی نسب هیچگاه نتوانست در استقلال درخشش قبلش را داشته باشد و خیلی سریع و زود مجبور شد با حضور قلعه نویی از این تیم برود. اما در این سو نیکبخت با حضور در پرسپولیس و کار کردن با دنیزلی تازه به شکوفایی کامل در فوتبال ایران رسید. بازیکنی که همیشه به عنوان مدافع چپ استفاده می شد با نظر دنیزلی به خط حمله آمد و تازه دوران درخشانی را آغاز کرد. نیکبخت یکی از ستاره های اصلی قرمزها بود که همه بار هجومی این تیم در خط حمله روی دوشش بود. اما زندگی غلط و افت های بسیار که ناشی از سبک اشتباه زندگی اش بود موجب افتش شد تا دست آخر به خاطر همین افت ناگهانی از صفحه اول فوتبال ایران محو شود.
حالا 10 سال از آن روزگار می گذرد و نیکبخت واحدی علی رغم اینکه دو فصل قبل برای مقطعی به استقلال امد، حالا می گوید کاش هیچ وقت به پرسپولیس نمی رفت. او علی رغم اینکه یکی از ستاره های اصلی فوتبال ایران در دهه هشتاد بود حالا نه در پیشکسوتان پرسپولیس جایی دارد و نه استقلالی ها او را بخشیده اند. چندی قبل بهرام افشارزاده قصد داشت با توجه به گذشته درخشان نیکبخت از او به عنوان یک از مربیان رده پایه استفاده کند که بسیاری از پیشکسوتان استقلال رای او را زدند.
اگرچه نیکبخت به صورت رسمی هنوز با مستطیل سبز وداع نکرده است اما نه هیچ تیمی در لیگ برتر خواهان اوست و نه در لیگ یک می تواند تیمی را پیدا کند. از این رو باید او را تمام شده دانست. نیکبخت اگر به پرسپولیس نمی آمد شاید حالا به راحتی می توانست در تیم های رده پایه استقلال فعالیت کند و همین رزومه می توانست او را روزی سرمربی تیم اصلی کند. ولی حضور در پرسپولیس برای او بهای زیادی داشت و حالا برای پاک کردن آن خاطره، در همه جا صحبت از آبی بودنش می کند و می خواهد مسیر را برای بازگشت به جمع پیشکسوتان استقلال مهیا سازد.
حالا باید دید آقای ستاره سابق موفق عمل می کند یا نه.
منبع : بولتن نیوز
