لج بازی و کج فهمی درباره سیاست منطقه ای نظام

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» "اینها همه از نتایج ابتکار و مداخله چینی های ملحد و بی خداست که ولی فقیه و ولایت امر مسلمین جهان را به قبول و پذیرش تغییر سیاست واداشت. در حالی که سالها پیشنهاد، اصرار، مکاتبه و ضجه و ناله مسلمین داخل و خارج و مقامات سابق کشور نتوانستند نظام را به تغییر سیاستهای بی حاصل و ویرانگر خارجی و منطقه ای متقاعد کنند. چه جانها که گرفته شد و چه مالها که به فنا رفت.‌ زهی آفرین به الحاد خردمند و سیاست فهم چینی در برابر دین خردگریز و سیاست نابلد جمهوری اسلامی!"

این طیف لجوج، در ابتدا، به خاطر سند همکاری 25 ساله با چین که اتفاقا در دولت همسو با خودشان تدوین و امضا شد، ادعا کردند نظام، ایران را به چین فروخته و مستعمره شده(!)  و حال آن که اگر ایران و چین تجارت چند میلیارد دلاری دارند، چین با آمریکا تجارت 700 میلیارد دلاری دارد و بزرگ ترین شریک تجاری آمریکا و اروپا است.

بعد که رئیس جمهور چین به عربستان رفت و قرارداد چند ده میلیارد دلاری امضا کردند، همین مخالف خوان های وطنی ادعا کردند ایران جا ماند و عربستان در تجارت و همکاری با چین، ما را جا گذاشت(!)

اما اکنون؛ هم ادعا می کنند "ریل توافق با عربستان را ما و بزرگان مان (هاشمی و خاتمی) گذاشتیم و دولت به موضع ما برگشته"، هم مدعی اند ایران زیر بلیت چین رفته، و هم عنوان جعلی "برجام چینی" را روی توافق اخیر می گذارند تا همه فضاحت ها و خسارات ماجرای برجام را بشوید و ببرد.

اولا چین در توافق اخیر تهران- ریاض، پس از عراق و عمان و یکی دو کشور دیگر، آخرین میانجی بوده و نه تصمیم گیر  توافق و تنها واسطه آن. مذاکرات از یک سال و نیم قبل در جریان بوده است.

ثانیا سیاست کلان نظام درباره مسائل منطقه ای (عراق و سوریه و لبنان و فلسطین و یمن) تغییری نکرده، بلکه اتفاقا چون آن راهبرد کلان در منطقه چیره شده، عربستان را مجاب کرده تا به ناچار از برخی دعاوی بنشیند. عجیب این که نصیری اصرار دارد جنایات سعودی در طول این سال ها را هم پای ایران بنویسد! زهی شرافت و انصاف!

ثالثا کاهش تنش با همسایگان در جهان اسلام و تمرکز روی دشمنان اصلی مثل آمریکا و اسرائیل، سیاست همیشگی نظام بوده و همان را هم در توافق اخیر دنبال می کند.

رابعا، آقای نصیری اگر در صدر اسلام حضور داشت و جرئت می کرد، حتما با این سبک استدلال غلط، به پیامبر اعظم (ص) خرده می گرفت که چرا در مسیر سفر حج، در مقابل مشرکان ضد خدا که دو بار با آنها جنگید، کوتاه آمده، از سیاستش در این سفر عقب نشینی کرده و صلح حدیبیه را پذیرفته است!

جالب این که ملحدان مکه در آن مذاکرات، خواستار حذف "بسم الله الرحمن الرحیم" از ابتدای متن توافق و حذف عنوان "رسول خدا" به عنوان طرف قرار داد را بودند و پیامبر (ص) هم پذیرفت. برآیند این توافق، فتح مکه بود.