جنگ اوکراین و بی‌تعهدی کشورهای غیر غربی

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، ؛ در یک سالی که از جنگ اوکراین می‌گذرد، بسیاری از تحلیلگران غربی این جنگ را یک نقطه عطف در ژئوپلتیک جهانی قلمداد کردند که موجب نه تنها همگرایی آمریکا و متحدانش در ناتو بلکه ایجاد یک ائتلاف لیبرال گسترده‌تر برای مقابله با حمله روسیه شده است. از نگاه آنان، کشورهای جهان باید به طور طبیعی در این نبرد تعیین‌کننده میان دموکراسی و استبداد، از غرب حمایت کنند. با این وجود به باور شیوشنکر منون مشاور اسبق امنیت ملی نخست وزیر هند، ۱۲ ماه گذشته چیز دیگری نشان می‌دهد.

 منون در تارنمای فارن افرز نوشته است در آغاز جنگ، بسیاری از کشورهای جنوب جهان، خود را نه با غرب و نه با روسیه تعیین هویت کردند. بسیاری از آنها از جمله برخی دموکراسی‌های بزرگ نظیر هند، اندونزی و آفریقای جنوبی همچنین کشورهای بسیاری در آفریقا، به قطعنامه‌های محکومیت روسیه در مجمع عمومی و شورای حقوق بشر سازمان ملل رأی ممتنع دادند.

 همچنین تعداد زیادی از این کشورها تمایلی به پذیرش رسمی تحریم‌های اقتصادی غرب علیه روسیه نداشتند هر چند در عمل آنها را لحاظ می‌کردند. علاوه بر اینها، برای کشورهای زیادی از جهان، حیاتی‌ترین مسائل سال ۲۰۲۲، ارتباط اندکی با جنگ اوکراین داشت. خلاصی از تبعات همه‌گیری کرونا و مواجهه با چالش‌هایی چون بحران بدهی‌ها، رشد آهسته اقتصاد جهانی و تغییرات اقلیمی، بسیاری از کشورهای در حال توسعه را با آنچه که آنها خودخواهی غرب، روسیه و چین می‌بینند بیگانه کرده است.

 از نظر آنها جنگ اوکراین در مورد آینده اروپا است نه آینده نظم جهانی و جنگ اوکراین یک حواس‌پرتی از مسائل مبرم‌تر جهانی است. به باور نویسنده فارن افرز، با این وجود، یک راه سوم منسجم و یک جایگزین مشخص برای رقابت قدرت‌های بزرگ ظهور نکرده است. به جای آن، این کشورها به دنبال آن بوده‌اند که با واقعیت‌های کنونی کار کنند و تحریم‌های غرب علیه روسیه را در نظر داشته باشند، آن هم در نظمی بین‌المللی که دیگر با نگرانی‌های امنیتی و اقتصادی آنها تطابق ندارد.

 نویسنده فارن افرز معتقد است شرایط کنونی مانع ظهور یک راه سوم همانند جنبش عدم تعهد در دوره جنگ سرد می‌شود. یک تفاوت مهم با دوران جنگ سرد این است که نظمی دو قطبی وجود ندارد. وابستگی متقابل اقتصادی میان چین و آمریکا و واقعیت اقتصاد جهانی‌شده به معنای آن است که تقسیم‌بندی دو پاره مشخص در جهان وجود ندارد.

 با جهانی مواجه هستیم که رقابت قدرت‌های بزرگ نه بین دو ابرقدرت بلکه میان چندین بازیگر است. بنابراین بسیاری از کشورهای جنوب به جای آنکه غیر متعهد باشند به بی‌تعهدی سوق پیدا کرده‌اند. به این معنا که از نظم کنونی مجزا شده و به دنبال راه‌حل‌های مستقل خود هستند به جای آنکه در جستجوی جایگزین برای رویکردهای پذیرفته شده جهانی باشند.