عملی که امام در ماه رجب مقید به انجام آن بود

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از جی پلاس، زهد از ابعادی است که در بیان ویژگی های امام خمینی(س) کمتر بدان پرداخته شده است، خصوصیتی که در جانِ زندگی ایشان رسوخ کرده و با تار و پودش عجین شده بود، دکتر فاطمه طباطبایی، همسر مرحوم حاج احمد آقا که می توان او را مرید امام نامید، در گفت و گویی که در سال ۷۶ به مناسبت هفته زن با او انجام شد، به بیان خاطره ای درباره زهد امام پرداخته و نکته ای بسیار مهم در ارتباط با عملی در ماه رجب بیان کرده که در ادامه مطلب می آید:
 
  اگر زهدورزی می تواند نسبی باشد ولی حقیقتش مورد پسند همه‌‎ ‎‌هست با فطرت سلیم و عقل سلیم سازگار است. مثلاً همین موردی که‌‎ ‎‌اشاره کردم یک وقت امام برای دو کیلو میوه خریدن که نوبر بود ناراحت‌‎ ‎‌شدند و گفتند که من نمی توانم این را بخورم؛ چون شرایطی نیست که همه‌‎ ‎‌بتوانند بخورند. این یک واقعیت بود که اتفاق افتاد؛ اما در کنار این، من‌ شاهد بودم امام در ماه رجب که یک برنامه عبادی خاصی دارد ذکر‌‎ ‎‌مخصوصی دارد و در مفاتیح هم هست پایان ذکر نوشته بود این ذکر را با‌‎ ‎‌صدقه و انفاق ختم کنید. به هنگامی که قدم می زدند به من گفتند امروز‌‎ ‎‌ساعت ده پیش من بیا با شما کار دارم. وقتی رفتم کلید کمد پولشان را به‌‎ ‎‌من دادند و گفتند که: هر چقدر می توانی امروز ببر و به فقیری که‌‎ ‎‌می شناسی بده و نمی خواهد به من بگویی چقدر برداشتی. از این طرف‌‎ ‎‌کارشان هیچ حساب ندارد در آن چیزی که مربوط به شخص خودشان‌‎ ‎‌می شد بسیار انفاق می کردند. مردم نذر ایشان زیاد می کردند، هدایا هم‌‎ ‎‌زیاد می آوردند و ایشان هم همۀ این هدایا را در همین راه مصرف‌‎ ‎‌می کردند، باری، کلید کمد را به من دادند و گفتند هر چقدر می توانی‌‎ ‎‌امروز به فقرا برسان. وقتی این مطلب را در کنار آن دو کیلو خیار یا دو کیلو‌‎ ‎‌میوۀ نوبر می گذاریم، آن وقت عظمت شخصیت امام مطرح و معلوم‌‎ ‎‌می شود.
 
نکته ای که خیلی برایم جالب بود این بود که اگر کسی واقعاً در‌‎ ‎‌مسیر خدا گام بردارد خدا تمام موهبت هایی که لازم است به او ارزانی‌‎ ‎‌می دارد. مثلاً ببینید امام یک گام برای پولدار شدن برنداشته بودند و این‌‎ ‎‌چیزی است که همه می دانند و جای بحث ندارد؛ اما از آن طرف می بینیم‌‎ ‎‌که انفاق کردن، صدقه دادن، به مردم رسیدن، به یتیم رسیدن، به‌‎ ‎‌مستضعف رسیدن، برای محروم خانه گرفتن، به معالجه مریض کمک‌‎ ‎‌کردن و... به دست ایشان انجام می شد. اینها همه چیزهایی است که ثواب‌‎ ‎‌دارد. امام برای پولدار شدن قدم بر نداشتند؛ اما خدا این موهبت را هم از‌‎ ‎‌ایشان دریغ نکرد. که من آن موقع شاهد بودم و می توانستم بعینه و به‌‎ ‎‌جرأت قسم بخورم که کسی در آن روز به اندازه امام نتوانست ثواب این‌‎ ‎‌عمل مستحبی را هم ببرد؛ یعنی ثواب این صدقه، ثواب این انفاق، ثواب‌ ‎‌به مریض کمک کردن، ثواب بی خانه ای را خانه دار کردن را هم خداوند‌‎ ‎‌نصیب ایشان کرد.‌
 
برشی از کتاب یک ساغر از هزار: سیری در عرفان امام خمینی (س)؛ ص ۳۹۴-۳۹۵؛ گفت وگو در هفته زن سال ۷۶