جاسوسی علیرضا اکبری و چند نکته

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، اعلام خبر حکم اعدام علیرضا اکبری معاون اسبق وزرات دفاع جمهوری اسلامی توسط قوه قضاییه تحلیل های مختلفی را در فضای رسانه ای ایران در پی داشته است.

 بر اساس اعلامیه وزارت اطلاعات، اکبری به خدمت سرویس جاسوسی انگلستان درآمده بود و با توجه به حکمی که برای وی در نظر گرفته شده ، مسلما اطلاعات حساسی را به آن دستگاه اطلاعاتی منتقل ساخته است.

 در این خصوص ذکر چند نکته لازم است؛

 بدون تردید هیچ کشوری به اندازه بریتانیا در ایران ریشه و نفوذ اطلاعاتی ندارد ؛ زیرا این کشور بیش از ۱۵۰ سال است که در ایران حضور دارد و خاندان های زیادی در خدمتگذاری بدان شناخته می شدند از جمله خانواده علم ، رشیدیان ، قوام ، نوری و اشخاصی چون اردشیر ریپورتر و  ... .

 نکته جالب اینجاست که در حکومت پهلوی خانواده های یاد شده و بسیاری از عوامل وابسته به انگلستان در جایگاه های مهمی به لحاظ سیاسی و اقتصادی قرار گرفتند .

 مسلم است که مسئله نفوذ بریتانیا منحصر به امثال اکبری نیست و در هر منصبی احتمال حضور عوامل وابسته به آن کشور وجود دارد.

دستگیری یک جاسوس امری متداول در نبردهای اطلاعاتی است و رخداد جدید و خاصی نیست .

 دستگاه اطلاعاتی کشور باید حساسیت خاصی روی افرادی که به هر دلیلی به انگلستان سفر می کنند نشان دهد ؛ زیرا افرادی اعم از عادی و سرشناس جهان اسلام و ایران به دلایلی از جمله تحصیل ، درمان ، سکونت و ... به سمت بریتانیا می روند‌ و حتی رئیس جمهور سابق ایران تحصیلکرده آنجاست.

 جالب تر این که مقر برخی از شبکه های شیعی تفرقه افکن نیز در انگلستان قرار دارد که بدون مزاحمت دولت انگلستان تصویر دلخواه مقامات آن کشور را از اسلام و شیعه نمایش می دهند.

 دستگیری یک جاسوس که به نزدیکی یک مسئول رسیده، نباید مستمسکی جهت تخریب آن فرد قرار بگیرد و تسویه حساب های جناحی و شخصی نسبت به مقامات رده بالا در پس چنین پرونده هایی شدت گیرد.

 نگارنده بارها از تریبون های مختلف اعلام کرده که فواید بستن سفارت بریتانیا (البته از طریق مجاری رسمی و قانونی و نه خودجوش و تعرضی از سوی دغدغه مندان) بیش از باز بودن آنست و صرف حضور دیپلماتیک این کشور ، سفارت خانه آن را به مکانی امن جهت اقدامات اطلاعاتی علیه جمهوری اسلامی ایران تبدیل می کند.

 لزوم پایش مجدد دستگاه های مختلف نظام به علت نفوذهای مکرر سالهای اخیر ، ضرورتی اجتناب ناپذیر است و در این خصوص هیچ مقام و منصبی نباید دارای حاشیه امن باشد.

 اتفاقات سال ۷۷ ، ضربه ای سنگین به دستگاه اطلاعاتی کشور بود که روزنامه های وقت بدون در نظر گرفتن منافع ملی کشور ، در انحراف مسائل و با استفاده از شانتاژ و تبلیغات سوء، نقش عمده ای را در تضعیف وزارت اطلاعات ایفا کردند .

 به نظر می رسد باید تمام رسانه ها از سلایق مختلف در زمینه منافع ملی توجیه شوند .

 از جمله نقاط قوت نظام جمهوری اسلامی تکثر و تنوع دستگاه های اطلاعاتی و نظامی آن است که به نوعی کشور را از ساختار موزاییکی اطلاعاتی برخوردار می کند و با نفوذ در یک دستگاه اطلاعاتی ، ضربه اساسی به نظام وارد نمی شود.

 همچنین رقابت دستگاه های اطلاعاتی در درون یک کشور امری است متداول، لکن در صورتی که این رقابت‌ها به تخریب و تخطئه دیگری منتهی شود، زمینه را برای رشد جاسوسان فراهم می سازد.

 صدور حکم اعدام برای علیرضا اکبری حاکی از آنست که او اطلاعات حساس نظامی و امنیتی را منتقل کرده و اتفاقا باید از چنین حکمی استقبال کرد، زیرا می تواند برای سایر جاسوسان ایجاد رعب و وحشت کرده و برای سیستم نیز به نوعی تولید بازدارندگی نماید.