به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ،
اما چرا ورزشی که به وضوح خاستگاه آن ایران بوده است و قرنها ریشه دارد، به نام کشور دیگری ثبت جهانی شده است؟!
رایحه مظفریان، موسس کمپین «زن و زورخانه» مدعی شد: ایران حدودا از سال 1389، حق عضویت خود را به سازمان یونسکو پرداخت نکرده است.
اتفاق بدتری که رخ داد آن بود که در جلسه 28 نوامبر 2022 (هفتآذرماه 1401) که طی آن شاهد ثبت پرونده «فرهنگ پهلوانی: بازیهای سنتی زورخانهای، ورزش و کشتی» بهنام جمهوری آذربایجان بودیم، نماینده ایران هم حضور داشت، اما تاسفبرانگیز است که حقرأی نداشت!
این اتفاق تحتتاثیر دو عامل رخ داد. گره نخست، مسئله جنسیتی و گره دوم، مسئله مذهب است. از یک سو، روسای فدراسیون و پیشکسوتانی که همهشان هم مرد هستند و در رأس امور قرار دارند، حاضر به پذیرفتن حضور زنان در گود زورخانه نیستند.
از سوی دیگر بار مذهبی این ورزش را چنان شدتی بخشیدهاند که مورد مخالفت جامعه جهانی قرار گرفته است؛ چراکه یکی از بندهای اساسنامه ورزش جهانی، این است که هر قوم، هر ملیت، هر فرهنگ و هر مذهبی باید در رشته ورزشی مورد بحث بگنجد و نه بهعنوان مثال تنها پیروان مذهب تشیع.
