زمانی می‌توان گفت متن نهایی توافق آماده است که همه طرف‌ها آن را بپذیرند

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، وقتی تعدادی از طرف‌ها می‌خواهند بر یک متنی توافق کنند، زمانی می‌توان گفت آن متن، آماده است که همه طرف‌ها آن را بپذیرند.

 نمی‌توان به چیزی که تنها یک عده‌ای آن را پذیرفته‌اند گفت متن نهایی و طرف مقابل را مجبور به پذیرفتن آن کرد. در زمانی این اتفاق می‌افتد که طرف مقابل بی‌قید و شرط تسلیم شده باشد و هرچه جلویش می‌گذارند امضا می‌کند. کاری که با ژاپن دوران جنگ جهانی دوم و با آلمان دوران هیتلر کردند. متن را نوشتند، آوردند گفتند شما امضا کنید. نه کلمه‌ای در آن دست ببرید و نه جمله‌ای را تغییر دهید. شروط‌تان هم پذیرفته نیست و محکوم به امضا هستید.

 اما باید توجه داشت نه ایران در آن موقعیت است و نه طرف مقابل در دوران قدرت و شکوفایی دوران جنگ جهانی دوم خود، پس باید توافق کنند. به این متن هم تا زمانی که همه طرف‌ها بر آن توافق نکرده باشند نمی‌توان گفت متن آماده برای امضا.

 حتی اگر طرف‌ اروپایی و آمریکا از این لفظ استفاده کند، واقعیت آن است که تا ایران موافقت نکند، این متن، متن نهایی نیست. ایران درحال‌حاضر بررسی می‌کند.

 اهدافی که رسانه‌های طرف مقابل در این‌ خصوص دنبال می‌کنند چند چیز است. یک آنکه می‌خواهند بگویند بعد از 18- 17 ماه مذاکره، دیگر قرار نیست روی چیزی مذاکره کنیم. شاید دفعه اول‌شان باشد اما این‌طور به‌نظر می‌رسد که صبرشان لبریز شده است و طوری عمل می‌کنند که این تصور ایجاد شود که دیگر حوصله ادامه‌دادن مذاکره را ندارند. به همین دلیل از این ادبیات استفاده می‌کنند. هدف دیگرشان این است که مسئولیت عدم‌احیای برجام را متوجه ایران عنوان کنند و بگویند ایران یا باید بپذیرد یا باید رد کند و اگر رد کند مسئولیت شکست مذاکرات با خودش است.

 نکته بعدی آنکه یک عامل روانی، فشار روانی افکار عمومی روی نظام تصمیم‌گیری ایران است که دارند این پالس را به جامعه ایران ارسال می‌کنند که اگر ایران بحث‌های پیش‌آمده را رد کند، اقتصاد کشور فرو می‌پاشد و جنگ می‌شود، پس بر دولت فشار وارد کنید تا آن شرایط را بپذیرد. یعنی یک فشار از سوی بازیگران خارجی بر نظام تصمیم‌گیری اعمال می‌شود که اظهارنظر مقامات و تیم‌های مذاکره‌کننده خارجی است و رسانه‌های آنها، یک فشار هم از طریق ابزار شوراندن جامعه و توده مردم ایران.

 این فشار ایجاد می‌شود که افکار عمومی به این باور برسند که ایران مذاکرات را کش داده و باید همینی که هست را بپذیرد.

 این اهدافی است که دنبال می‌کنند اما تا الان جواب نداده است، بعید هم هست جواب دهد.