تشریح اوضاع ناتو

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» تلاش سیاستمداران آلمانی برای افزایش سطح قدرت این کشور احتمالا خشم انگلیس و فرانسه را برمی انگیزد . آلمان در چند دهه اخیر توانسته با سرمایه گذاری در صنایع های تک نظامی ، زیر ساخت قدرت نظامی خود را به شدت استحکام ببخشد به طوری که اگر بخواهد از سطح فعلی خود فرا برود بنا به تجربه دوران ناسیونالیسم هیتلری در عرض کمتر از یک دهه به یکی از ابرقدرتهای بلامنازع دنیا تبدیل خواهد شد .

 انگلیس هم دل خوشی از زیاده خواهی های فرانسه ندارد و ترکیه به عنوان یکی از اعضای قدیمی ناتو ، تافته ای جدا بافته برای این پیمان به شمار میاید . به طوری که تمام کارشناسان اذعان دارند جایگاه ترکیه در این اتحاد به مراتب پایین تر از فرانسه ایست که سال 2009 به این سازمان پیوسته . همچنین به دلیل خوی ضد صهیونیستی مردم ترکیه ، اعتمادی از سوی مقامات اروپایی به اینده این کشور نمیباشد .

 ترکیه به راحتی میتواند در جنگ احتمالی ناتو با ایران و مقاومت سنگ اندازی کند و یا خود با آغاز جنگی علیه ایران و مقاومت ، موقعیت ناتو را از لحاظ امنیتی ( در صورت ورود این اتحاد به جنگ ) و از لحاظ سیاسی ( در صورت عدم ورود این اتحاد به جنگ ) به شدت تضعیف نماید .

 همچنین سطح تنش این کشور با روسیه مطابق با استاندارد های جدید دیگر اعضای ناتو نیست که همین امر صفحه ی جدیدی در تنش میان این عضو و دیگر اعضا گشوده است .

 درحال حاضر فرانسه با لابی گری برای ورود کشورهای شمالی ترین به این اتحاد ، خواهان ایجاد یک اتفاق نانوشته میان خود و برخی دیگر از اعضاست . فرانسه با حمایت های تمام قد خود از یونان و همچنین کردهای مخالف اردوغان ، تنشی با ترکیه ایجاد نموده که احتمال میرود با تغییر قریب الوقوع قدرت در این کشور ( ترکیه ) و نزدیکی سیاستمداران آمریکایی با ترکیه ی پسا اردوغانی ، رقابت نامحسوس میان آمریکا و فرانسه به مرحله عیان برسد .
 تا به الان تنها چیزی که کشورهای اروپایی را کنار یکدیگر نگه داشته موضوع اوکراین است و آینده روشنی بعد از این جنگ برای اروپای غربی تصور نمیشود .

 وضعیت ایران  

 جمهوری اسلامی میبایست هرچه سریع تر مقاومت را از مرحله ی معنوی به مرحله ی رسمی برساند و با ایجاد سازمانی شبیه ناتو ، در دوران تنش قریب الوقوع میان اعضای پیمان آتلانتیک شمالی ، قدرت خود را در دنیا تثبیت نماید . همانطور که قبلا به آن اشاره شد ، در جهان فردا دیگر دنیای تک قطبی یا حتی دو قطبی وجود نخواهد داشت . بلکه در هر منطقه یک قدرتی حکمفرمایی خواهد کرد .

 آسیای شرقی : چین ( رقیب ژاپن )
 جنوب آسیای میانه : هند ( رقیب پاکستان )
 شمال آسیای میانه : روسیه ( رقیب چین و شاید مقاومت )
 آسیای غربی : مقاومت
 اروپای شرقی : روسیه
 اروپای غربی : ناتو ( درصورت ایجاد تنش ، قدرتی در اروپای غربی نخواهد ماند )
 آمریکا : ایالات متحده