به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» سرویس های جاسوسی آمریکا و اسرائیل و انگلیس، سراغ استخدام مزدور از میان اراذل و اشرار رفته اند.
اتفاق عجیبی نیست. ۶۹ سال قبل هم برای پیشبرد کودتای ۲۸ مرداد و براندازی نهضت ملی شدن نفت، اوباش خیابانی در تراز "شعبان بیمخ، پری بلنده، مژگان کچل، پری آژدان قزی، اشرف چار چشم و ملکه اعتضادی" را به خدمت گرفته بودند.
دکتر مصدق، کراوات بسته بود. نسبتی هم با شعارهای اسلامی نداشت، و به آمریکا خوش بین بود. اما آمریکا و انگلیس، باز هم وطن فروشان بی حد و مرز مثل محمد رضا پهلوی را ترجیح دادند.
البته ایران قدرتمند امروز، ایران هفتاد سال قبل نیست. اما رفتار سیا، موساد و MI6 در امید بستن به اوباش و اراذل، نشان می دهد کفگیر دشمن به ته دیگ خورده است.
معنای دیگر ماجرا این است که در نگاه اشرار جهانی، اوباش خیابانی هیچ تفاوتی با غربزدگان مزدورندارند و می توان این دو گروه را جایگزین یکدیگر کرد، یا در کنار هم به خدمت گرفت.
البته باید این نکته بسیار مهم را یادآور شد که بسیاری از بزهکاران، ممکن است مرتکب جرائم اجتماعی بشوند، اما حاضر به مزدوری دشمن و خیانت به مردم خود نیستند و زیر بار ننگ وطن فروشی نمی روند.
معروف است که به هنگام نهضت ضد انگلیسی "تحریم تنباکو" و حکم معروف میرزای شیرازی، قلندران و اوباش میگفتند: ما شراب میخوریم، با این امید که امام زمان، شفاعت ما را می کند. اما اگر حکم نایب او درباره تحریم استفاده از تنباکو را بکشنیم، چه کسی می خواهد شفاعت ما را بکند؟
اکنون باید از مدعیان روشنفکری و همه چیز دانی پرسید که آیا از هم پایه و همکار شدن با اوباش مزدور دشمن، احساس تحقیر نمی کنید؛ یا به خاطر بی غیرتی، قید غرور و شخصیت را زده اید؟!
می گویند پیر مردی، از شتر خود معذرت خواهی می کرد و می گفت من را ببخش که دائما بار سنگین بر پشتت گذاشته ام، یا گرسنه و تشنه نگاه داشته و بیگاری کشیده ام.
شتر جواب داد: همه را می بخشم، جز آن دفعه را که مرا برای بار بردن، از طویله بیرون آوردی. سوار الاغ شده بودی و برای اینکه من دنبالت بیایم، افسار مرا به دم الاغ بستی. هرگز مثل آن روز تحقیر نشده بودم.
