به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، برخی لیبرالها میان امنیت و پیشرفت دوگانهسازی کرده و نفی اولی را مستلزم رسیدن به دومی میدانند. آنها پاکستان و مصر را مثال زده و میگویند این دو کشور جزو ۲۰ قدرت برتر نظامی جهان هستند ، اما رتبه اقتصادی قابلتوجه و منزلتی در جهان ندارند.
این شبهمغلطه ، یک پاسخ ضدمغلطه دارد و آن اینکه امریکا ، فرانسه ، انگلیس ، آلمان ، ژاپن ، چین و هند که جزو ۱۰ قدرت برتر اقتصادی جهان هستند ، جزو ۱۰ قدرت برتر نظامی جهان نیز هستند ، اما پاسخ دقیقتر ، باید پاسخگوی چرایی عقبماندگی اقتصادی امثال مصر ، پاکستان و روسیه با وجود قدرتمندی نظامی باشد پاسخ این چرایی را باید در خطایی جست که این کشورها در روابط اقتصادی خارجی خود مرتکب شدند و همان خطا ، امروز بهعنوان نسخه شفابخش اقتصاد ایران توسط لیبرالها تجویز میشود : ادغام در نظم اقتصادی بینالمللی که توسط امریکا و شرکایش پایهگذاری شده است . پاکستان از ۳۰ جولای ۱۹۴۸ و مصر از ۹ می ۱۹۷۰ به موافقتنامه عمومی تعرفه تجارت (GATT) پیوستند ، دروازههای خود را به روی کالاهای خارجی گشودند و متعهد شدند از تولید داخلی حمایت نکنند .
وقتی در سال ۱۹۹۵ نیز که سازمان تجارت جهانی تأسیس و جایگزین GATT شد ، هر دو در همان سال نخست به عضویت WTO درآمدند . در فصل سوم کتاب «دولت و بازار : الگویی پویا برای روابط متقابل» نشان دادهام که کشورهای غربی چگونه با حمایت از تولید داخلی به بام پیشرفت رسیدند و با تأسیس نهادهایی مانند GATT و WTO ، اجازه حمایت از تولید داخلی را به کشوری ، چون مصر که تا ۱۹۲۲ تحتالحمایه انگلیس بود و تازه از یوغ استعمار و استثمار رهایی یافته بود ، ندادند ، لذا اشتباه نباید کرد . نه امریکا ، انگلیس و آلمان برای پیشرفت اقتصادی ، هزینه در امور نظامی را حذف کردند و نه علت عقبماندگی مصر و پاکستان ، هزینه در تسلیحات به جای اقتصاد است .
از قضا میان هزینه نظامی و پیشرفت کشورهای پیشرفته امروزی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد . چه ، قدرت نظامی از دو جهت مولد قدرت اقتصادی است . نخست از این جهت که بدون امنیت ، پیشرفت ممکن نیست (و چه زیبا فرمود آن پیر حکیم که داشتن امنیت ، مستلزم داشتن «عزت» است و اینک میتوان دید که این شورش علیه امنیت ، از سوی کسانی صورت میگیرد که نشان دادهاند قائل به عزت ملی نیستند) ؛ و جهت دوم اینکه ، بسیاری از فناوریهایی که اهرم پیشرفت امثال امریکا شدهاند ، از پروژههای نظامی به حوزههای تجاری سرریز کردهاند . میکروچیپهایی که برای پردازش حجم وسیعی از اطلاعات و ذخیره اطلاعات در کامپیوترها و گوشیهای شخصی تولید شده توسط شرکت اپل استفاده میشود ، در واقع محصول برنامههای فضایی و نظامی امریکا هستند که در حوزه ارتباطات تجاریسازی شدهاند .
زیربنای تکنولوژیهای اینترنت توسط سازمان پروژههای تحقیقاتی پیشرفته (دارپا) در وزارت دفاع امریکا ایجاد شد . سامانه موقعیتیابی جهانی (GPS) از طریق برنامه ماهوارهای نظامی ناواستار وزارت دفاع امریکا ایجاد شد و همچنان از منابع عمومی تأمین مالی میشود . شرکتهای کرهای کیا ، سامسونگ ، الجی و دوو همه مجریان پروژههای نظامی در دولت پارک چانگ هی بودند که پس از تحریم تسلیحاتی امریکا ، رو به خوداتکایی نظامی آورد . این است که تجربه جهانی میگوید فناوری و قدرت اقتصادی ناشی از آن را باید در پروژههایی نظیر ماهواره نور و موشکهای دوربرد جست ، نه در تنشزدایی با دشمن .
