صالحی: نباید سفارت آمریکا را تسخیر می کردیم!

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از مشرق، «علی اکبر صالحی» رئیس سابق سازمان انرژی اتمی در مصاحبه با روزنامه شرق گفت: «ایران برای آمریکا در جنگ جهانی دوم پل پیروزی بوده. جایگاه ژئوپلیتیک ایران از ترکیه مهم‌تر است. شاید باور نکنید که ایران برای غرب مهم‌تر از ترکیه است. بنابراین آمریکا می‌خواست ایران از مدار سیاسی‌اش خارج نشود؛ چون از منظر خودش ابزاری برای برقراری نظم جهانی بود؛ همان‌طور که در جنگ جهانی دوم پل پیروزی شد. بنابراین وقتی انقلاب شد، چون از ماهیت این انقلاب باخبر نبودند و نمی‌دانستند چه اتفاقی خواهد افتاد، تصمیم گرفتند در نطفه خفه‌اش کنند و در حال توطئه‌چینی بودند.»

وی در ادامه گفت: «اما اینکه گروگان‌گیری سفارت ۴۴۴ روز طول کشید، قطعا آثار سلبی گذاشت که مسئله دیگری است. بحث این است که اگر می‌دانستید سفارت توطئه‌چینی می‌کند، می‌توانستید در چارچوب پروتکل‌های سیاسی بگویید سفارت را تعطیل کنند نه اینکه سفارت تسخیر شود.»

پیش از این «حسین موسویان» دیپلمات سابق و از اعضای تیم مذاکره کننده در توافق سعدآباد که چندین سال است در آمریکا ساکن است، در یادداشتی در روزنامه شرق نوشته بود: «با تسخیر سفارت آمریکا معروف به لانه جاسوسی و به گروگان‌گرفتن دیپلمات‌های آمریکایی در ایران و طولانی‌شدن این گروگان‌گیری، تجاوز صدام به خاک ایران صورت گرفت که این سه حادثه، سیاست خارجی ایران را دچار مشکلات، تنش‌ها، خصومت‌ها و پیچیدگی‌هایی کرد که تا به امروز ادامه دارد.»

همچنین «ابوالفضل بازرگان»  برادرزاده «مهدی بازرگان» و از اعضای اتاق فکر جریان فتنه در پاریس در مصاحبه با روزنامه شرق گفته بود: «جریان ۱۳ آبان باعث شد که جریان دموکراتیزاسیون متوقف شود... یکی از پیامدهای بد تسخیر سفارت آمریکا گروگان‌گیری بود که چهره انقلاب ایران را تحت تأثیر قرار داد. پیش‌ازآن دنیا به انقلاب ملت ایران با احترام نگاه می‌کرد... بعد از گروگان‌گیری این چهره عوض شد و ایران را به‌عنوان کشوری گروگان‌گیر شناختند...تصاحب سفارت آمریکا باعث شد که...آمریکا با دولت جدید ایران دشمن شود و روندی که می‌توانست روابط را عادی کند، غیرفعال شد.»

این قبیل ادعاها در حالی است که امام خمینی(ره)  پس از تسخیر لانه جاسوسی، این حرکت را «انقلاب دوم» نامیدند. رهبر معظم انقلاب- ۱۲ آبان ۷۲- در جمع دانش آموزان و دانشجویان فرمودند: «یک عدّه ضعیف، امروز نیایند وسوسه کنند و طوری شود که جوان ما، دانشجوی ما، با خودش فکر کند:"این چه کاری بود که لانه جاسوسی را تسخیر کردیم!؟ " نه آقا!  یکی از بهترین کارهایی که در انقلاب ما شد، همان کار بود. امام یک جوان نبود که شما بگویید «احساساتی شد و حرفی زد.» امام، آن پیر حکمت و مردِ حکیمِ دنیا دیده مجرّب، با دید نافذ خود، آن‌طور از حرکت دانشجویان در آن روز تجلیل کرد. پس امام، به حقیقتی پی برده بود که این را گفت. ما نیز همان را - نه فقط از روی تبعیت؛ بلکه از روی احساس، از روی بینش و از روی منطق - تأیید و تصدیق میکنیم.»