به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، رابرت مالی نماینده آمریکا در امور ایران گفت: "درصورت احیای توافق، واشنگتن تحریم‌های ناسازگار با برجام را رفع می‌کند؛ اما تحریم‌های غیرمرتبط با برنامه هسته‌ای ایران، حفظ خواهد شد. محدود کردن برنامه هسته‌ای ایران در راستای منافع آمریکاست و ما می‌توانیم پس از آن به بسیاری دیگر از مسائل مرتبط با ایران رسیدگی کنیم. دولت بعدی آمریکا ملزم به اجرای برجام نیست و نمی‌توانیم رئیس‌جمهور بعدی را ملزم کنیم. دولت بعدی تصمیمات خود را خواهد گرفت".
فارغ از این که دولت آمریکا بخواهد چه حجمی از تحریم ها را تعلیق کند یا نکند و ایران بتواند از توافق منفع شود یا نه، اصرار دولت بایدن بر ندادن تضمین، مسئله مهم تری است و امکان توافق را منتفی می کند.
دولت بایدن نمی خواهد و نمی تواند از طرف دولت بعدی آمریکا تضمین بدهد، اما ضمنا به اعتبار عهدشکنی های پیاپی و پسا برجامی دولت دموکرات اوباما، تضمین دولت بایدن هم معتبر نیست.
در این میان، موضع کنگره آمریکا همیشه رادیکال تر از دولت بوده و جالب تر این که نمایندگان هر دو حزب دموکرات و جمهوری خواه در مجلس نمایندگان یا سنا، تحریم های پسا برجامی متعدد مانند کاتسا و... را با اتفاق آرا تصویب کرده اند.
اکنون هم پس از هر نوع توافقی، وقتی آمریکا اجازه پیدا کرد دوباره به برجام برگردد و به مکانیسم ماشه دسترسی پیدا کند، احتمال تصویب تحریم های جدید در کنگره و یا از سوی دولت قطعی است.
بنابراین فارغ از کمّ و کیف تعلیق تحریم ها، تضمین توافق از سوی آمریکا و تعهد به عدم تکرار عهد شکنی، منتفی است. بدون اخذ تضمین معتبر، توافق پایدار امکان پذیر نیست و غفلت از این واقعیت مهم، می تواند خسارت های بزرگی به همراه داشته باشد.
