به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از فرارو، سید مهدی صدرالساداتی از فعالان جریان موسوم به عدالتخواه با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود، از خلع لباس دائم خود از روحانیت، خبر داد.صدرالساداتی در صفحه خود نوشته است:
۱. دادگاه ویژه روحانیت در حکم تجدید نظر بخاطر شکایت مجدد سازمان اوقاف و امور خیریه به دلیل توهین به رئیس این سازمان در کامنتهای یکی از پستهایم، دوباره مرا محکوم کرد و این بار بخاطر هتک حیثیت و شئون روحانیت برایم حکم خلع لباس دائم روحانیت صادر کرد.
۲. دادگاه ویژه روحانیت در حکم تجدید نظر در پرونده دانشگاه الزهرا با عنوان اتهامی ممانعت از حق با ذی حق نشان دادن افرادی که ذی حق نیستند دوباره محکوم به جزای نقدی کرد.
او چند اسلاید در ایسنتاگرامش منتشر کرده و نوشته در اسلاید دوم تنها اشاره من به سازمان اوقاف و رئیسش را میبینید که موجب حکم خلع لباس دائم اینجانب شد. (صرفا نوشته بودم مهدی خاموشی برادرزاده علی نقی است و در کامنتها به او توهین شده بود)
لازم به ذکر است ، آقای دهقان نماینده ادوار مجلس، وزیر وقت راه و ترابری و بسیاری از تشکلهای دانشجویی و وکلای دیگر و حتی آقای رئیسی به نحو تلویحی مردم خانه های کارگری ده ونک را ذی حق میدانستند و مشکل این بود که ابتدا بنده اطلاع رسانی کردم.
پ.ن۳: شئون روحانیت چیست که با اعمال من خدشه دار شد و اگر من سکوت میکردم حفظ میشد؟ خاک بر سر آن شئون پوشالی و موهوم و آنان که به این شئون پایبندند که یقینا پیامبر گرامی از این شئون و شما که به آن پایبندید بیزار است … والحمدلله رب العالمین
مهدی صدرالساداتی کیست؟
سید مهدی صدر الساداتی متولد ۱۳۶۶ در قم و فارغ التحصیل حوزه است. برادر وی، سید روح الله صدر الساداتی نیز نماینده هرمزگان و عضو شورای نگهبان است. سیدمهدی داماد آیت الله مدرسی یزدی عضو فقهای شورای نگهبان بوده و در یکی از موسسات حوزوی به کار پژوهشی مشغول است.
عمده ی شهرت صدر الساداتی را می توان به خاطر افشاگری علیه آقازاده ها دانست. نام وی زمانی بر سر زبان ها افتاد که با انتشار عکس هایی از زندگی لاکچری فرزندان برخی مسئولین از جمله پسر سفیر سابق ایران در ونزوئلا و همچنین عروسی لاکچری پسر سفیر ایران در هلند به حوزه ی عدالت خواهی ورود کرد.
اوج اقدامات سید مهدی صدر الساداتی به ماجرای ده ونک برمی گردد؛ زمانی که دانشگاه الزهرا اقدام به تملک برخی خانه های این منطقه کرد و صدر الساداتی و ساکنان ده ونک مدعی بودند زمین این خانه ها قبل تر به ساکنان آن واگذار شده است.
