به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ،در شرایط حاضر چهار سناریو را برای آینده مذاکرات می توان متصور بود:
حل اختلافات فیمابین و رسیدن به یک توافق زودرس و سریع.
احتمال انجام توافق بدون تعیین بازه زمانی مشخص با توجه به اختلافات موجود.
نرسیدن به توافق با توجه به اختلافات موجود و حفظ برجام با ویژگی های فعلی.
بن بست گفتوگوها و فروپاشی برجام.
برای آینده پژوهی مذاکرات آنچه حائز اهمیت است، شناسایی پیشرانهای مؤثر در تداوم یا توقف مذاکرات است؛ که مهمترین پیشرانها عبارتند از:
چگونگی بازیگری 1+4: اینکه تا چه میزان خط مشی و مواضع این دولتها برای حل منصفانه برجام باشد، تأثیر بسیاری بر روند موفقیتآمیز گفتوگوها دارد چرا که روند رفتار طرفهای غربی برجام، به طور مشخص فرانسه فراز و نشیب زیادی داشته است.
اقدامات کنشگران مؤثر غیربرجامی: کشورهای عربی منطقه، به ویژه عربستان سعودی و امارات، رژیم صهیونیستی و جریانهای ضدانقلاب خارجنشین سه دسته از کنشگرانی هستند که میل شدید در تأثیرگذاری بر کیفیت نتیجه توافق وین دارند. این بازیگران اهرمهای قابل توجهی برای تأثیرگذاری بر کاخ سفید، کنگره آمریکا و دولتمردان اروپایی دارند.
میزان اراده کاخ سفید برای توافق: چند عامل در آمریکا می تواند موجب تسریع یا تعویق در نتیجه مذاکرات شود:
اول، میزان تلقی تهدید از قابلیتهای هستهای ایران و اضطرار زمانی برای مهار آن از طریق دیپلماسی.
دوم، میزان تداوم فشار حداکثری ترامپ برای تأثیرگذاری بر نتایج مذاکرات وین.
سوم، میزان اراده کاخ سفید برای رفع همه تحریمها و ارائه تضمین.
چهارم، میزان توانایی مدیریت کنگره آمریکا.
پنجم، میزان تأثیرپذیری از بازیگران مزاحم منطقهای و…
اراده و خواستههای ایران و دیپلماسی هستهای آن: تیم ایرانی در مذاکرات فعلی تلاش کرده است راهکارهای عملی برای حل اختلافات ارائه دهد ولی باید دید که بازیگران مقابل چه پاسخی به این حسن نیت ها می دهند.
باید منتظر ماند.
