پنجشنبه 18 تير 1405 - Thu 09 Jul 2026
  • برای پرتاب از پایگاه چابهار آماده‌ایم

  • تصاویری از حملات ناجوانمردانهٔ آمریکا به حسینیهٔ امام خمینی(ره)

  • جزئیات مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب در کربلا

  • تصاویر پهپاد سرنگون‌شده آمریکا در بوشهر

  • تازه‌ترین تحولات و صحنه‌های دیدنی در نقاط مختلف جهان / عکس

  • واکنش یاسمین انصاری به گزارش سی.ان.ان درباره میناب

  • شعار "هیهات منا الذله" در آستان مقدس علوی / فیلم

  • ‌برق کویت از مدار خارج شد

  • نسل بعدی کجاست آقای قلعه‌نویی؟

  • فرمانده اسکادران نیروی دریایی آمریکا کشته شد

  • سواحل ایران جهنم بی بازگشت برای نیروهای خارجی است

  • هدف از «متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان» چه بود؟

  • طواف پیکر شهدای خانواده رهبر شهید در جوار ضریح امام علی (ع) / عکس

  • ستاره استقلالی در آستانه پیوستن به پرسپولیس

  • عراقی‌ها برای رهبر شهید ایران سنگ تمام گذاشتند / فیلم

  • شهید خامنه‌ای آبروی تاریخ ماست

  • واکنش چین به حملات آمریکا و پاسخ ایران

  • آماده سازی حرم رضوی برای مراسم وداع با رهبر شهید

  • غزه هم عزادار رهبر شهید است‌

  • پسر در آغوش مادر پهلو شکسته/فیلم

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 271645
    تاریخ انتشار: 27/آبان/1400 - 09:32

    مدافع حرمی که از ۱۳ سالگی دوست داشت شهید بشود

    مدافع حرمی که از ۱۳ سالگی دوست داشت شهید بشود

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»امروز هشتمین سالگرد شهادت شهید محمدحسن خلیلی معروف به «رسول» است. شهید خلیلی هنوز بیست و هفت سالش تمام نشده بود که در روز ۲۷ آبان سال ۹۲ خبر شهادتش را از جبهه سوریه آوردند. این شهید مدافع حرم، متولد ۱۳٦۵ بود. از همان دوران کودکی، مسیری را در زندگی‌اش در پیش گرفت که مقصدی جز شهادت را نمی‌شد برایش تصور کرد. علاوه‌بر پاکی و خلوص در اخلاق و رفتار و غرق شدن در ارزش‌های الهی، انس و الفت ویژه‌ای هم با فرهنگ و سیره شهدا داشت. تا آنجا که در همان دوران جوانی، مراقب مال خود بود و خمس می‌پرداخت.

    پدر شهید خلیلی در گفت‌وگو با روزنامه کیهان، به نقل از مربی آموزشی‌اش در بسیج گفت که محمدحسن در زمانی که فقط 13 سال سن داشت از مربی خود خواسته بود دعا کند تا شهید بشود!

    شهید مدافع حرم محمدحسن خلیلی در بخشی از وصیت‌نامه‌اش نوشته بود: «این همیشه آرزوی دیرینه من بوده که خدا عاقبت مرا با شهادت در راهش ختم گرداند. خوش ندارم این شادمانی را با لباس‌های سیاه و غمگین ببینم. غم اگر هست برای بی‌بی جان حضرت زینب(س) باید باشد.‌ اشک و ناله اگر هست برای اربابمان اباعبدالله حسین(ع) باید باشد و اگر دلتان گرفته روضه ایشان را بخوانید. دل من هم خیلی برای روضه‌ ارباب جان تنگ است. اما چه خوشحالی بالاتر از اینکه فدایی راه این بزرگواران و اساس وجود شویم، پس غمگین نباشید.»

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما