شنبه 21 شهريور 1405 - Sat 12 Sep 2026
  • حمله به یک نفتکش در آب‌های سرزمینی عراق

  • دشمن ۲ هدف از ما بزند، به ۲۰ هدف حمله می‌کنیم

  • جنایت بی‌رحمانه جنگنده‌های سعودی در یمن

  • بارش برف ریزه ترکیه را سفیدپوش کرد / فیلم

  • خسارات بارندگی شدید و طوفان در ساری / عکس

  • گل تماشایی روماریو در دیدار نمایشی / عکس

  • پاکستان: عملیات یمن علیه عربستان توافقنامه مکه را فعال می‌کند

  • شهادت ماموستا محمد نزهتی توسط گروهک‌های تجزیه‌طلب

  • قیمت آیفون ۱۷ امروز چهارشنبه ۱۸ شهریور

  • جدایی یک ستاره پرسپولیسی در پایان فصل

  • حاج داود کریمی؛ مبارز مکتبی

  • سید امیر حسینی دلم پر از شکایته امام مهربون

  • این خودروها سهمیه اول و دوم بنزین ندارند

  • افشاگری علی کریمی علیه اکانت‌های سایبری پهلوی

  • نتانیاهو شمشیر انتخاباتی را از رو بست

  • قیمت گوشت قرمز امروز ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

  • متلاشی شدن باند فساد اداری در شهرستان کلاردشت

  • برگ برنده استقلالی‌ها برای بازی با السد قطر

  • موج زائران در مسجدالحرام؛ سعودی‌ها چه کردند+ فیلم

  • تقدیر و تشویق دریادار عظمایی توسط رئیس ستادکل نیروهای مسلح

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 271645
    تاریخ انتشار: 27/آبان/1400 - 09:32

    مدافع حرمی که از ۱۳ سالگی دوست داشت شهید بشود

    مدافع حرمی که از ۱۳ سالگی دوست داشت شهید بشود

    به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»امروز هشتمین سالگرد شهادت شهید محمدحسن خلیلی معروف به «رسول» است. شهید خلیلی هنوز بیست و هفت سالش تمام نشده بود که در روز ۲۷ آبان سال ۹۲ خبر شهادتش را از جبهه سوریه آوردند. این شهید مدافع حرم، متولد ۱۳٦۵ بود. از همان دوران کودکی، مسیری را در زندگی‌اش در پیش گرفت که مقصدی جز شهادت را نمی‌شد برایش تصور کرد. علاوه‌بر پاکی و خلوص در اخلاق و رفتار و غرق شدن در ارزش‌های الهی، انس و الفت ویژه‌ای هم با فرهنگ و سیره شهدا داشت. تا آنجا که در همان دوران جوانی، مراقب مال خود بود و خمس می‌پرداخت.

    پدر شهید خلیلی در گفت‌وگو با روزنامه کیهان، به نقل از مربی آموزشی‌اش در بسیج گفت که محمدحسن در زمانی که فقط 13 سال سن داشت از مربی خود خواسته بود دعا کند تا شهید بشود!

    شهید مدافع حرم محمدحسن خلیلی در بخشی از وصیت‌نامه‌اش نوشته بود: «این همیشه آرزوی دیرینه من بوده که خدا عاقبت مرا با شهادت در راهش ختم گرداند. خوش ندارم این شادمانی را با لباس‌های سیاه و غمگین ببینم. غم اگر هست برای بی‌بی جان حضرت زینب(س) باید باشد.‌ اشک و ناله اگر هست برای اربابمان اباعبدالله حسین(ع) باید باشد و اگر دلتان گرفته روضه ایشان را بخوانید. دل من هم خیلی برای روضه‌ ارباب جان تنگ است. اما چه خوشحالی بالاتر از اینکه فدایی راه این بزرگواران و اساس وجود شویم، پس غمگین نباشید.»

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما