رپرتاژ بی بی سی فارسی از جشنواره کن و فیلم جدید گلشیفته فراهانی

آنچنان که خود می گوید علاقه چندانی به بازی در فیلم های سیاسی ندارد، با این وجود در اکثر فیلم هایی که او تاکنون بازیگری کرده موضوع های سیاسی بیشتر به چشم می خورد! سیاه نمایی در مورد بسیاری از وقایع داخلی و ارائه تصویری غلط از وضعیت کنونی نظام فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و هنری ایران کاری است که گلشیفته فراهانی آگاهانه در حال انجام است. به نظر می رسد تنها راه حضور در عرصه سینما و تئاتر برای فراهانی همین باشد.

به گزارش بی بی سی فارسی، فیلم «دو دوست» به کارگردانی «لویی گارل» آخرین فیلم گلشیفته فراهانی است. او در این فیلم نقش دختری به نام «مونا» را بازی می کند که در زندان است و روزها با گرفتن مرخصی به شهر می آید. ارائه تصویری سیاه از جامعه ایرانی موضوع این فیلم سینمایی است.

 گلشیفته فراهانی در مصاحبه مطبوعاتی که در حاشیه جشنواره کن برگزار شد، بار دیگر به سیاه نمایی و فرافکنی علیه نظام ج.ا.ا پرداخت. او در بخشی از سخنان خود که به ماجرای خروج از کشور اختصاص داشت گفت: «بالاخره موفق شدم در سال ۲۰۰۸ با گذرنامه از ایران خارج شوم، وقتی که بیرون می آیی یک افتادن بزرگ آغاز می شود و من فکر می کردم سینما برای من تمام می شود. من حتی زبان فرانسه بلد نبودم، اما بعد همه چیز رفته رفته تغییر کرد و حالا می بینید که اینجا هستم. برای این ماجرا مدیون بازجوها و دولت ایران هستم. متشکرم!».

تلاش گلشیفته فراهانی در سیاه نمایی علیه ایران به دروغ گویی نیز منجر شد! او در بخشی از اظهارات خود که مربوط به ماجرای برهنه شدن در مقابل دوربین می شود می گوید: «داستان طولانی ای است، در آن زمان دوره خیلی بدی داشتم و شاید یک روز درباره آن چیزی بنویسم. من زخمی بودم. وقتی از ایران بیرونم کردند! من زخمی شدم، چون کار و خانواده ام را از دست دادم. بعد ماجراهای آن ویدئو پیش آمد و من دوباره زخمی شدم». [1]

به نظر می رسد راه یابی فیلم «دو دوست» به جشنواره کن تنها به این دلیل باشد که این فیلم توانسته تصویر دلخواه غرب از ایران را نمایش دهد. این واقعیت غیرقابل انکار در حالی است که تا قبل از این نیز شاهد حضور فیلم های ضدایرانی و حتی کسب جوایز در جشنواره های بین المللی برای آنها بوده ایم. با این وجود چرا بی بی سی فارسی و یا سایر رسانه های معاند فارسی زبان تنها به وجه سینمایی و هنری بودن آن تاکید دارند!!؟ مگر نه این است که تنها علت حضور چنین فیلم هایی تنها پرداختن آنها به موضوع ایران است./تمام