به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» به نقل از فارس ، بر اساس اعلام روابط عمومی مؤسسه هنرمندان پیشکسوت، ایرج یکه زارع کاریکاتوریست پیشکسوت به دلیل عوارض ناشی از ابتلاء به ویروس کرونا روز گذشته (سه‌شنبه ۲۰ مهرماه) در ۸۰ سالگی در منزل درگذشت.
این هنرمند پیشکسوت، مدتها به دیابت مبتلا بود و اخیراً نیز کمی از بیناییاش را از دست داده بود.
محمود شالویی سرپرست معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیام تسلیت برای درگذشت ایرج یکه زارع نوشته است: «ایرج یکه زارع کاریکاتوریست پیشکسوت و قدیمی نشریات و مطبوعات طنز و کاریکاتور است که به سبک و شیوه خود کار میکرد و آثار او در مهمترین نشریات طنز و کاریکاتور چند دهه قبل منتشر شده است و در راه اندازی و اداره چند نشریه نیز نقش داشت. گرچه در این سالها حضور کمرنگی در عرصه کاریکاتور داشت اما نقش و جایگاه او در کاریکاتور کشور محفوظ و به یادماندنی است.
درگذشت کاریکاتوریست پیشکسوت را به خانواده ارجمندش و هنرمندان و هنردوستان تسلیت می گویم و برای زنده یاد یکه زارع از درگاه الهی رحمت و مغفرت مسئلت دارم.»
ایرج یکه زارع دی ماه سال ١٣٢٠ در تهران به دنیا آمد. او ابتدا به نقاشی علاقه داشت و کمکم به سمت کاریکاتور کشیده شد. سال ٤٥ کارش را با مجله توفیق شروع کرد و سال ٤٧ از توفیق بیرون آمد و به مجله کاریکاتور رفت.
یکه زارع تا اواخر دهه هفتاد نیز در مطبوعات (به ویژه روزنامه ایران) فعال بود و قلم زد اما پس از آن به یک انزوای خودخواسته فرو رفت. شاید به همین دلیل است که نسل جدید چندان با نام او آشنا نیست.
جمله جواد علیزاده، هنرمند کاریکاتوریست درباره او گفته است: من در نوجوانی و اوائل دهه پنجاه، خیلی تحت تاثیر کارتونهای ژورنالیستی وکاراکترهای فوقالعاده کمیک و بامزه ایرج زارع در مجله کاریکاتور قرار گرفته بودم. شخصیتها و قیافه کاراکترهای زارع با آن فرم بینی و چشمهای چپ و آناتومیها و فیگورهای خوش فرم، همینجوریش هم و بدون توجه به سوژه کاریکاتور، کلی آدم را به خنده وامیداشت چه برسد به اینکه سوژه و دیالوگ هم به آنها افزوده می شد! البته استاد زارع چون از قدیم الایام در کنار کار اصلی‌اش که بیزنس و بوتیکداری و تجارت فرش بود، به صورت تفننی کاریکاتور میکشید کمتر فرصت حضور در دفتر مجله کاریکاتور را پیدا میکرد و چون دفتر مجله در طبقه چهارم یک ساختمان در خیابان فردوسی بود، راست یا دروغ آنموقع در باره زارع می گفتند که او چون سرش شلوغ است و از طرفی چون دستش خیلی قوی و سریع بوده در فاصله کوتاه بین طبقه اول تا چهارم آسانسور، داخل آسانسور کاریکاتور میکشید و برای چاپ به مجله کاریکاتور میداد!
