به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»الهام علیاف، رئیس جمهوری آذربایجان اخیرا مدعیشده کامیونهای ترانزیتی ایرانی در دوران تسلط ارمنستان بر قره باغ، بهطور غیرقانونی مرتبا به این منطقه وارد میشدهاند.
این مقام ارشد آذربایجان افزوده: "ما نارضایتیمان را از ورودهای غیرقانونی اعلام کردیم اما ادامه پیدا کرد و در یکماههی ۱۱ آگوست تا ۱۱ سپتامبر باز حدود ۶۰ کامیون ایرانی ، بدون مجوز به قره باغ وارد شدند. ما بنا کردیم به کنترل جادههایی که از خاک آذربایجان میگذشت و کامیونهایی که ازسوی ایران فرستاده میشدند، تمام شدند. اگر آنها میخواهند از خاک آذربایجان استفاده کنند، باید مالیات بدهند."
علیاف همچنین درباره رزمایش سپاه در نزدیکی رود ارس و کنار مرز آذربایجان گفته: بسیار تعجب دارد. هر کشوری میتواند در خاکش مانور بدهد. این حق آنها است. اما چرا حالا و چرا در مرز ما؟ چرا این رزمایشها وقتی ارمنستان در جبرائیل، فضولی و زنگیلان بود، انجام نمیشد؟ چرا این کار پس از این که ما این مناطق را پس از ۳۰ سال آزاد کردیم، انجام میشود؟
به گزارش اعتمادآنلاین، اخیرا پلیس و گروههاییاز مردم آذربایجان در جادههای این کشور جلوی کامیونهای ترانزیت ایرانی را میگیرند و در این بین، دو راننده کامیون ایرانی در آن کشور نیز بازداشت شده اند.[3]
*مواضع نابخردانه و البته خصمانه آقای علی اف علیه کشورمان در حالی است که ایران اسلامی در بحران قره باغ و جنگ در این منطقه صراحتا و رسما به نفع کشور آذربایجان موضع گرفت و خواستار رفع اشغال از قره باغ شد.
مع الوصف این موضع گیری آقای علی اف در پاسخ رعایت های ایران به معنای یک تغییر مسیر است.
تغییر مسیر به این معنی که بر اساس انگاره های تحلیلی، آقای علی اف قصد دارد در تهدیدات آینده منطقه به جای آنکه به رعایت حسن همجواری با ایران و اتکای به ایران بیاندیشد؛ به آغوش شوم و سست بنیاد دیگرانی مثل ترکیه یا اسرائیل و آمریکا دل خوش کرده است!
این در حالی است که آقای علی اف نه با مطالعه که حتی با یک مشاهده ساده هم می تواند سرنوشت تمام کسانی که به قدرتی غیر از ایران دل بستند را ببیند! و در مقابل به نظاره بنشیند که روسای جمهور و سرزمین هایی که به "هژمونی ایران" تکیه کردند؛ امروز چگونه آقایی می کنند...
موضع گیری تند و غیر عقلانی علی اف میتواند به سادگی و مثل همه تنش های دیپلماتیک دیگر پایان پذیرد. اما خواص کشور و چشمان ناظر جامعه بایستی مراقب تغییر مسیر اشاره شده که خاصه پاسخی بود به رعایت های ایران در جریان جنگ قره باغ؛ باشند و از هم اکنون در قبال تهدیدات آینده؛ رویکرد نخبگانی داشته باشند.
زیرا بسا که برخی دیگر نیز همچون علی اف در اشتباه استراتژیک پیرامون تهدید آینده؛ هوس هماوردی با ایران به ذهنشان خطور کند و الهام علی اف فقط نفر اول یک صف چند نفره باشد!
