چرا باید شعار مرگ بر طالبان سر دهیم؟

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»به نقل ازساعد نیوز، طالبان بعد از هفته ها کشاکش سیاسی و نظامی و با کمک سرویس اطلاعاتی پاکستان و شیطنت های مکرر ام آی 6 و شبکه بی بی سی فارسی توانست بر پنجشیر غلبه کرده و بر کل خاک افغانستان مسلط شود. ورود خشن طالبان به پنجشیر و هتک حرمت مرقد شهید احمد شاه مسعود سردار رشید مقاومت افغانستان نشان داد که انتظار تغییر از گروه تروریستی طالبان انتظاری غلط است. ساده لوحی در سیاست خارجه و عرصه دیپلماسی نتایج تلخی را به همراه دارد و جبران این ساده لوحی حتی با هزینه سنگین امکان پذیر نیست. پیرو شهادت چندین تن از دلاوران دره پنجشیر از جمله شهادت فهیم دشتی یار باوفای شهید احمد شاه مسعود با دخالت مستقیم انگلیس و شبکه معاند و تروریست پرور بی بی سی فارسی، طالبان کار پاکسازی و تشکیل دولت توتالیتر افراطی خود را شروع کرد.

حذف گسترده اقوام از قدرت و بدتر از آن، حذف زنان از عرصه های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در افغانستان نشان داد که نه تنها طالبان تغییر نکرده است، بلکه با آموزش هایی که طی این بیست سال در سرویس های جاسوسی انگلیس، پاکستان و عربستان دیده اند، قصد تخریب همه داشته های فرهنگی این مرز و بوم را دارند. طالبان قاتل دیپلمات های شهید ایرانی و شهید محمود صارمی هیچگاه نمی تواند متحد جمهوری اسلامی ایران باشد و به رسمیت شناختن امارت اسلامی افغانستان به معنای زیر پا نهادن ارزش های مقدسی است که هزاران شهید گلگون کفن جان پاکشان را فدای این ارزشها کرده اند. گروه تروریستی طالبان به زعم بسیاری از متخصصان روابط بین الملل مسئول اجرای سناریوی جدید آمریکا و انگلستان و استعمار غرب در منطقه است. خشونت و نفرت پراکنی با نام اسلام قرار است خوراک جدیدی را برای رسانه های اسلام ستیز در جهان غرب تولید کند.

سال 1236 خورشیدی / 1857 میلادی، با تحمیل قرارداد پاریس از سوی استعمار بریتانیا، میان ایران و افغانستان دیوار جدایی کشیدند، اما در در ازای همهٔ این سالیان، از دو سوی مرزهای تجزیه، ندای یگانگی و وحدت طلبی به گوش می رسد. نجیب بارور در رثای قهرمان ملی افغانستان احمد شاه مسعود شعر تکان دهنده ای دارد که شرح حال امروز افغانستان است:
تو نیستی که در این شهر فصل مردن ماست/تو نیستی و تمنای جان سپردن ماست/ تو نیستی و در این برکه جز سیاهی نیست/ و رودها همه خشکند و هیچ ماهی نیست.../ تو عاشقانه ترین شعر این جهان بودی/ یگانه رستم شهنامۀ زمان بودی/پس از تو هرچه شنیدیم جز دروغ نبود/ پس از تو گردن مان بسته جز به یوغ نبود/پس از تو باغ خراسان بهار کم دارد/ انار وحدت مان، قندهار کم دارد...