به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»قوام السطنه از معدود سیاستمدارانی است که در دو دوره تاریخی قاجاریه و پهلوی به منصب نخست وزیری کشور دست یافت. از آنجایی که او از بازماندگان دوره قاجار بود و با دیده حقارت به رضاخان می نگریست هیچگاه روابط بین قوام و خانواده پهلوی ها رو به گرمی و صمیمیت نرفت. اگر ضرورت سیاسی زمانه نبود، محمدرضا هیچگاه او را به منصب نخست وزیری خود بر نمیگزید. تایید این مدعا آن است که به محض رفع نیاز سیاسی پهلوی دوم به وی او را با چالش های خیابانی و اتهام بی کفایتی از کار برکنار کرد.
درباره قوام السلطنه نکات جالبی در تاریخ سیاسی معاصر وجود دارد. یکی از این موضوعات این است که باید او را از بستر سازان و کسانی دانست که «از پایه گذاران اولیه سازمان اطلاعات مخفی در کشور» بوده است.
قوام با شم سیاسی قوی خود پیش بینی می کرد که بعدها برخی برای تسویه حساب های سیاسی و شخصی، به تحریف حقایق و لجن مال کردن چهره او و یارانش خواهند پرداخت.
بنابراین با اینکه چندان اهل نوشتن خاطرات نبود دست به کار نوشتن یادداشت هایی راجع به این دوران شد که اشاره به سازمان اطلاعات شخصی توسط خود وی در این کتاب آمده است.
یکی از خصوصیات اخلاقی قوام این بود که نسبت به همه کس بدبین بود و همه چیز را با عینک سوءظن می نگریست و به همین جهت بود که در بدو زمامداری خود یک سازمان مخفی تشکیل داده بود و تا آخرین روز هم کسی از اسرار این سازمان آگاهی نیافت.
وظیفه این سازمان مخفی، کسب خبر و خرید اطلاعات بود و مخصوصا در همه احزاب و جمعیت ها، این سازمان مخفی اشخاصی را خریده بود تا به نفع قوام جاسوسی کنند.
قوام در برهه حساس رویارویی با روس ها و سرسپردگان داخلی آن ها، مثل حزب توده و فرقه دموکرات آذربایجان، بیش از هرزمانی به این منابع خبری احتیاج داشت.
تشکیل این سازمان سری جاسوسی و همچنین تشکیل «حزب دموکرات ایران» به عنوان برگِ برنده او برای زمین زدن فرقه دموکرات و حزب توده نیاز به منابع مالی داشت.
بنابراین قوام از اختیارات خود استفاده کرده و برای تأمین منابع مالی مورد نیازش، چند پروانه صدور برنج، جو، ورود چای و..... صادر کرد و پول به دست آمده را در کاری که ضروری می دانست به مصرف رساند.
