ما را کشتید؛ توقع آتش بس دارید؟

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ما را در صفین کشتید؛ در جمل کشتید؛ در نهروان کشتید. ما را در محراب مسجد کوفه کشتید. ما را با زهر بنت اشعث کشتید. در کربلا کشتید در فخ کشتید. ما را در قیام سربداران کشتید. در جنگل‌های گیلان کشتید. در نخلستان‌های خوزستان کشتید. در هواپیما بر فراز آب‌های ایران کشتید. ما را در کانال کمیل کشتید. در دره‌های پنج‌شیر کشتید. ما را در نجف کشتید؛ در وادی‌السلام کشتید؛ در حرم بی‌پناه سامرا کشتید. ما را در زینبیه کشتید؛ در خانطومان کشتید. ما را در نیجریه کشتید. در کنار مادران و پدرانمان کشتید. ما را در یمن کشتید؛ بی‌سلاح در مقابل سلاح کشتید.

ما را کشتید؛ توقع آتش بس دارید؟

ما را در افغانستان کشتید؛ در کلاس درس کشتید. ما را در الجزیره کشتید؛ در میان مذاکرات چندجانبه کشتید. ما را در سعدآباد کشتید؛ در برجام کشتید. زیرسایه‌ی سازمان‌ملل کشتید. ما را در فرودگاه بغداد کشتید؛ ناجوانمردانه با پهپاد کشتید. ما را در  بیروت کشتید. در میان دو رود کشتید. ما را در دبستان کشتید. در دبیرستان کشتید. بعد از پیروزی کشتید؛ بعد از شکست کشتید. ما را کشتید و کشتید و کشتید اما باز هم سیر نشدید.

ما را به بهانه آرامش کشتید، اما هیچ‌گاه آرامشی نصیب جهانتان نشد. ما را به دروغ صلح کشتید اما هیچ‌گاه صلح به نفعتان نبود. شما ما را کشتید و جاهلان دنیای زر و زور و تزویر از ما توقع آتش‌بس دارند. از ما توقع سکوت دارند. توقع پیوستن به جهانی که از ابتدا چیزی جز مرگ ما را نمی‌خواست. ‌

ما باقی مانده‌های «خون»‌های در راه حق ریخته شده‌ایم. ما فرزندان جان سالم به در برده‌ی «علی» هستیم. فرزندانی که اگر نکشند، کشته می‌شوند. اگر حق‌شان را نگیرند، پای‌مال می‌شوند. اگر از حیثیتشان دفاع نکنند، بی‌حیثیت می‌شوند. ‌

ما آخرین نسلی هستیم که شما با زبان زور با آن‌ها سخن گفتید. به دست‌های قلم شده، به موشک‌های در راه تل‌آویو سوگند. ‌