به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»به نقل ازاخرین خبر/ سال گذشته فیلمم را در حالی اکران کردم که سینماها به مرز ورشکستگی رسیده بودند. با استقبال خوبی که مردم از فیلمم کردند، سینماها بار دیگر روشن شد و به گفته خود سینماداران این هنر جان دوبارهای گرفت. به عنوان کارگردان سینما، خدمتم را به این عرصه کردم، اما در این مسیر نه تنها سود نکردم، بلکه فروش فیلمم دیگر برایم ارزش مالی ندارد. پولی که میتوانست برای من سودآور باشد، با توجه به تورم ایجاد شده در کشور ارزشش به یک سوم رسیده است.
وی در ادامه گفت: طبق آیین نامهای که در سازمان سینمایی موجود است، تمامی سینماداران بعد از اتمام اکران فیلمها تا دو هفته فرصت دارند که با صاحبان آثار تسویه کنند. این قانون در صنعت سینمای ما معنایی ندارد. پس از اینکه شش ماه از اکران فیلمم گذشت، بازهم سینماداران با من تسویه نکردند؛ ناگهان کرونا آمد و اوضاع بدتر شد. تا امروز هنوز به پولم نرسیدم.
سوال من این است که چرا این دم و دستگاه و تشکیلات برای حق الناس ارزشی قایٔل نیست؟ به این نتیجه رسیده ام با شکایت به پولم برسم و بتوانیم کار بعدی را شروع کنم. تا امروز تلاش کردیم که این مشکل را به صورت درون خانوادگی حل کنیم، اما اگر سینماداران نخواهند همکاری کنند، دعوای بدی به راه میافتد
سعید خانی تهیه کننده سینما نیز در این باره گفت: اردیبهشت ماه بود که دولت اعلام کرد بدهی سینمادارن به صاحبان اثر را پرداخت میکند. وعده دولت باعث شد، سینمادارانی که میخواستند پول ما را بدهند، کمی عقب بکشند و از پرداخت پول منصرف شوند. اگر دولت برای دادن این بدهی پا جلو نمیگذاشت، صاحبان آثار بلد بودند که با مذاکره پولهای خود را از سینما داران بگیرند.
وی درمورد صندوق کار آفرینی امید و پرسههای اداری آن بیان کرد: با روی کار آمدن صندوق کارآفرینی امید، پیچ و خمهای اداری آن باعث شد که هر روز بیشتر از دیروز متضرر شویم. پولی که برایمان سودآوری داشت، با این اتفاق دیگر از ارزش افتاد. وعدههای سرخرمن همچنان به نتیجه نرسیده و سینماداران هم برای گرفتن وام هایشان اقدامی نمیکنند. مشکلی که میتوانستیم با دست باز کنیم، در حال حاضر با دندان هم باز نمیشود.



