شنبه 24 مرداد 1405 - Sat 15 Aug 2026
  • ترامپ از حمله به کوبا عقب‌نشینی کرد!

  • محاصره دریایی علیه ملت ایران ۱۰۰ روزه شد

  • خسارات زلزلۀ ۷.۷ ریشتری در اندونزی /فیلم

  • ایران؛ روایت ایستادگی و سربلندی / عکس

  • حمله یمن به مواضع مزدوران عربستان در لحج و مأرب

  • اقیانوس در قاب برترین عکاسان جهان / عکس

  • سه خلبان ایرانی توسط قطر به اسارت درآمده‌اند

  • حمله برق‌آسای گاوغوک به یک سار / فیلم

  • واکنش کاپیتان استقلال به اختلافش بارضاییان

  • قیمت خودرو های داخلی امروز شنبه ۲۴ مرداد

  • مترو تهران تا چه زمانی رایگان است؟

  • واکنش روسیه به گزافه‌گویی ترامپ درباره تنگه‌هرمز

  • خاطرات رهبر شهید از همزیستی صمیمانه با مردم بلوچ

  • نقش ایران و تفاهم‌نامه اسلام‌آباد

  • دو حمله هوایی شدید به شهرک دیرالزهرانی لبنان + فیلم

  • چرا ستادکل نیروهای مسلح و قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا با هم ادغام شدند؟

  • قیمت نفت امروز شنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۵

  • دومین خرید گران پرسپولیس را بشناسید

  • بازی عجیب قلعه‌نویی و مهدی تاج

  • ایران و تاجیکستان پای قرارداد نفتی بلندمدت

  • |ف |
    | | | |
    کد خبر: 208495
    تاریخ انتشار: 08/آذر/1399 - 14:22

    نوشتار علی رفیعی در فراق پرویز پورحسینی

    دکتر علی رفیعی که از سال‌های دور همکاری‌های متعددی با پرویز پورحسینی داشته است، در پی درگذشت این هنرمند، با نگارش نوشتاری، از اندوه خود سخن گفت؛ اندوهی که پایِ ایستادن را از او گرفته و چشمان او را اشک‌بار ساخته است.

    نوشتار علی رفیعی در فراق پرویز پورحسینی

    به گزارش پایگاه خبری حامیان ولایت به نقل از ایسنا
    این هنرمند صاحب‌سبک تئاتر در این یادداشت نوشته است:

    «اواسط دهه‌ی چهل، طی یکی از سفرهای تابستانه از فرانسه به ایران، دوستی‌مان بیرون از تآتر شکل گرفت؛ تداوم این دوستی را تاتر پیش برد و استحکامش را شخصیت منحصر به فرد و اخلاق و نظم حرفه‌ایِ این شخصیتِ بی‌نظیر.  
    از آن زمان تا امروز و از امروز تا پایان، پرویز پورحسینی برای من نمونه‌ی کامل نظم، اخلاق،  وجدان حرفه‌ای و عشق به بازی کردن بوده و خواهد ماند.
    بعد از نخستین اجرای صحنه‌ای‌ام - «آنتیگونه» - با دانشجویان تآتر دانشگاه تهران، تا بروز انقلاب، من در تاتر شهر مستقر شدم و «گروه بازیگران شهر» را با بهترین بازیگران جوان و حرفه‌ای تشکیل دادم. در  سه نمایش حرفه‌ای و پی در پی، پرویز پور حسینی - که بازیگر ارشد آن گروه بود - در سه نقش مهم نقش‌آفرینی کرد. 
    بعد از انقلاب، به محض این‌که فرصت به صحنه رفتن یافتم، بازهم از موهبت حضورش برخوردار شدم.  پرویز یکی از نقش‌های اصلیِ «یادگار سال‌های شن» را بازی کرد. 
    او از نادر هنرپیشه‌هایی‌ست که هم کارگردان از همکاری‌اش لذت می‌برد و بهره می‌گیرد و هم امنیت و دلگرمی وافری نصیب سایر بازیگران گروه می‌کند.  
    کم هستند هنرپیشه‌هایی که در طول ماه‌ها تمرین، شوق و اشتیاقی که پرویز در منِ کارگردان ایجاد می‌کرد، ایجاد کنند؛ و کم هستند هنرپیشه‌هایی که پس از ماه‌ها تمرین و خستگی، شور و اشتیاقی که پرویز هنگامِ بازی در برابر تماشاگران داشت، همچنان داشته باشد.
    و با این پیشینه، پای ایستادن از من رفت، وقتی خبر را شنیدم؛ تکیه بر دیوار، از غم نشستم، تنها، و گریستم... و هنوز می‌گِریَم...
    او یکی از سرمایه‌های بزرگ هنرهای نمایشیِ ما بود و فقدانش ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای صحنه‌های ما.»

    پرویز پورحسینی، بازیگر تئاتر، سینما وتلویزیون صبح روز جمعه 7 آذر ماه بر اثر ابتلا به کرونا در سن 79 سالگی در بیمارستان درگذشت.

    مرتبط ها
    نظرات بینندگان
    نظرات شما