وقتی دو معاون وزیر بهداشت (با گرایش کارگزارانی و اعتدال و توسعه ای) در یک ساعت ، اعلام استعفا می کنند، یعنی با هم تبانی کرده اند.
وقتی این کار را درست چند ساعت قبل از آغاز دو هفته تعطیلی برای مهار کرونا انجام می دهند، رفتارشان بوی کارشکنی می دهد.
وقتی بلافاصله پس از اعلام استعفای دو معاون، عباس عبدی از وزیر می خواهد استعفا دهد(!؟)، می توان حدس زد حزب اتحاد ملت (حزب منحله مشارکت) در شلیک از پشت به وزیری که در خط مقدم مبارزه با کرونا درگیر است، با حزب کارگزاران هماهنگ کرده است.
اگر درباره کودتای دو حزب پدر خوانده، سندی روشن تر می خواهید، توییت رمضان زاده (سخنگوی دولت اصلاحات) که از موضع بالا نوشت: "آقای روحانی! دکتر ظفرقندی را جایگزین وزیر بهداشت کنید. فرصت را از دست ندهید"!
او تیر ماه 94 به روزنامه وقایع اتفاقیه گفته بود: "مشکل عمده ای که روحانی با آن دست به گریبان بوده، نداشتن سابقه کارهای اجرائی است. به خاطر همین نقطه ضعف، بعضی از برنامهها به نتیجه نرسید. نیروهای کار آزمودهای با روحانی کار نمی کنند. تیم اقتصادی دولت، تجربه قوی اجرائی نداشتند و فقط با روحانی رفاقت داشتند".
این طیف، البته توضیح نداده اند که اگر روحانی کار اجرایی بلد نیست، چرا دو بار در انتخابات از او حمایت کرده و وعده های گزاف به مردم دادند؛ فقط برای کسب قدرت و ثروت اندوزی؟!
از گذشته ها که بگذریم، چرا دو حزب پدرخوانده باید وسط یک مبارزه دشوار و نفس گیر با کرونا، موش بدوانند و گروکشی کنند؟!
