کج سلیقگی در اطلاع رسانی درباره کرونا

به گزارش پایگاه خبری حامیان ولایت به نقل ازجهان؛ اطلاع رسانی از جمله مهمترین راه های بسیج مردمی و انسجام ملی برای مقابله با بحران ها از جمله ویروسی کروناست. در واقع بیماری کرونا با توجه به اینکه یک پاندمی است و همه گیر است و گستره مقابله با آن در حوزه های مختلف  دیده می شود، نیاز مبرمی وجود دارد که اطلاع رسانی در این حوزه یکدست و جدی تر باشد.

این روزها هر کجا نگاه می کنیم شاهد اظهار نظرهای دو متخصص در این حوزه یعنی «دکتر مینو محرز» و «دکتر مسعود مردانی» هستیم. این متخصصین حالا به چهره های معروف اطلاع رسانی درباره بیماری کرونا خصوصا در بعد پیشگیری و راه های مختلف آن تبدیل شده اند. مردانی چهره ای بشاش و امیدوارانه دارد و سعی می کند با کم کردن استرس مردم در این حوزه اطلاع رسانی کند و محرز نیز با جدیت و هشدار بیشتری در خصوص عواقب عدم پیشگیری از بیماری کرونا سخن می گوید. از این رو به نوعی شاهد دوگانه هشدار و امید در مسئله اطلاع رسانی تخصصی درباره بیماری کرونا هستیم. 

دوگانه ای که بعضا مخاطب را نیز گیج می کند که برخی مسائل را جدی بگیرد یا نه . مسائل مربوط به ارتباطات که رسانه ها در خصوص پاندمی کرونا باید بدان توجه کنند و از عادی سازی و همزیستی با بیماری کرونا به شکل عادی جلوگیری کنند، یکی از مهمترین مسائل این روزهای مقابله جدی با این بیماری است.

هر چند که در ابتدا حتی مسئولان رسمی ستاد مقابله با کرونا مسئله ماسک زدن را نیز چندان جدی نمی دانستند اما بعد از اینکه اطلاعات در این حوزه کاملتر شد ماسک زدن یکی از اساسی ترین موضوعات پیشگیری از ابتلا به این بیماری قلمداد شد که مردم نیز به آن اصرار ویژه ای دارند اما زنجیره این بیماری نه تنها قطع نشد بلکه حالا با آمارهای ابتلای بالای 10 هزار نفر و فوت روزانه بیش از 400 نفر این مسئله بسیار جدی‌تر شده است.

در این حوزه مشکل اساسی حضور مداوم این دو متخصص به عنوان کارشناس در همه شبکه های تلویزیونی و رسانه های معتبر است. درواقع این روزها چهره این دو متخصص به کلیشه ای همیشگی در برنامه های تلویزیونی و رسانه های مختلف بدل شده است. اینکه چقدر این متخصصان درباره بیماری کرونا و راه های پیشگیری و درمان آن صحیح صحبت می کنند نیز با نظارت خاصی همراه نیست. چه اینکه برخی از اظهارات این افراد چاشنی حوزه های دیگری هم دارد مانند سخنان محرز درباره واکسن روسی که آنرا چندان معتبر ندانست.


همین کلیشه ای شدن شاید باعث روند عادی سازی برخورد مردم با بیماری کرونا شده است. همچنین علاوه بر حضور متخصصان مجرب در رسانه ها و استفاده از روش های ارتباطی مدرن تری برای هدایت افکارعمومی برای مقابله با ویروس کرونا بایستی برنامه هایی که ساخته می شود نیز در این حوزه هم با اطلاعات خبری و هم با ابتکار عمل خاصی همراه شود. 

در این حوزه شیادانی هم در رسانه های غیر رسمی و شبکه های اجتماعی به عنوان متخصص حضور می یابند که سر و کله شان برای شهرت طلبی و مال اندوزی از این بحران پیدا شده است اما به نظر می رسد که ستاد مقابله با بیماری کرونا بایستی در این حوزه با بها دادن به متخصصینی که خصوصا در حوزه ارتباط رسانه ای سواد کافی را دارند از این کلیشه سازی و عادی سازی اطلاع رسانی مقابله با این ویروس جلوگیری کرده و به طور جدی به تنویر افکارعمومی در خصوص ضرورت پیشگیری از ابتلا به این بیماری بپردازد. 

این کلیشه سازی و حضور پر تکرار چهره های تکراری کم کم از لحاظ ارتباطی باعث کاسته شدن اعتبار این متخصصان شده و نوع نگاه مخاطب به آنها را کم رنگ می کند. همین امر در حوزه اطلاع رسانی که درباره ویروس کرونا بیشتر از همه موارد اهمیت دارد، بسیار آسیب زاست. متاسفانه تشدید آمار ابتلایان و مرگ و میرهای بیماری کرونا نشان می دهد که ستاد مقابله با کرونا بایستی طرح های جدیدتر و جدی تری را برای مقابله با این ویروس تدارک و اجرا کنند که در حوزه ارتباطات و اطلاع رسانی نیز این مهم بیش از گذشته احساس می شود.