انتخابات ریاست جمهوری خیلی دور نیست و دغدغه مشارکت در آن همچنان جدی است. فضای سیاسی و تجربه انتخابات اسفند ۹۸ این نگرانی را ایجاد کرده که بار دیگر شاهد انتخاباتی کم فروغ باشیم. بر این اساس هر یک از جریانها و احزاب سیاسی همزمان که به معرفی کاندیدا و افزایش شانس خود در انتخابات میاندیشند به موضوع مشارکت و الزامات افزایش آن نیز نظر دارند. اینکه کدام یک از طیفهای سیاسی در انتخابات آتی نقش اثرگذارتری در این مهم دارد، اما محل بحث است. برخی تحلیل گران بر این باورند که حضور پررنگ طیفهای تندرو همان عاملی است که سبب قطبسازی در انتخابات شده و قشر خاکستری را پای صندوق میکشاند. قشری که گاها برای فرستادن کاندیدای خود وارد میدان میشود و گاهی هم پای صندوق میآید تا مانع از راهیابی کاندیدای جریان رقیب به نهاد ریاست جمهوری شود.
به باور برخی تحلیلگران جبهه پایداری و هواداران آیتالله مصباح یزدی همان گروه سیاسی است پتانسیل لازم برای قطبسازی را دارد و میتواند شور سیاسی را به انتخابات پیشرو تزریق کند. برخی دیگر از تحلیلگران، اما نگران آن هستند که این طیف ضمن نشاط بخشی به انتخابات و قطب سازی، برنده هم بشود لذا ترجیح میدهند که انتخابات حداقلی برگزار شده، اما منتهی به روی کارآمدن دولتی تندرو نشود.
امیررضا واعظ آشتیانی، فعال سیاسی اصولگرا در گروه دوم قرار میگیرد. او در گفتگو با «نامه نیوز» تاکید کرد که مردم در انتخابات پیش رو نگاهی برنامه محور دارند و نیازی به قطب سازی نیست.
* به نظر شما نقش جبهه پایداری در انتخابات آتی از لحاظ ترغیب مردم به حضور پای صندوقهای رای چقدر جدی است؟
من تعجب میکنم که برخی اینقدر نگران چرایی فعالیت فلان گروه اصلاحطلب یا اصولگرا هستند و مدام تاثیر فعالیت آنان را بررسی میکنند. به نظر من اینها یک سری مباحث فرعی است. انگار برخی فعالان و گروههای سیاسی رسالت خود را فراموش کرده و به جای اینکه برای آماده کردن فضا و ایجاد یک رقابت جدی تلاش کنند، مدام به این میپردازند که چرا این گروه و آن گروه فعالیت میکند. اینکه جبهه پایداری چه میکند؟ آقای خاتمی چه میکند و ... همه بحثهای بیهوده است.
*منظور من این نبود که چرا جبهه پایداری فعالیت میکند. سوال من این است که آیا جبهه پایداری میتواند قشر خاکستری را در انتخابات آتی پای صندوق بیاورد؟
به نظر من مجموعه اصولگرایی میتواند در قالب انسجام و وحدت و با یک برنامه و هدفگذاری صحیح توجه قشر خاکستری را جلب کند. هیچ یک از گروههای موجود در خانواده اصولگرایی یا اصلاحطلبی به تنها قادر به جذاب آرای قشر خاکستری نخواهند بود. اعتقاد من این است که این تکههای این پازل باید در کنار هم قرار گرفته و شکل بگیرد تا قشر خاکستری جذب شود. در غیر این صورت رای خرد خواهد شد. اگر یک گروه سیاسی در این دو جریان بخواهد به تنهایی فعالیت کند، این رای مردم است که خرد و تخریب میشود، اما اگر فعالیتها در قالب یک جریانی با در نظر گفتن نسبی همه نگاهها باشد، میتوان قشر خاکستری را هم مجاب کرد که پای صندوق بیایند. هیچ گروهی به تنهایی این قدرت را ندارند.
*اینکه بخواهند به تنهایی کار کنند یا سایر طیفها نیز با آنان همراه شوند، بحث دیگری است. سوال من این است که آیا جبهه پایداری اساسا ظرفیت لازم را برای تزریق شور سیاسی به انتخابات دارد؟ مثلا اگر فردی مثل آقای قالیباف در مقابل نامزد اصلاحطلبان قرار بگیرد، قطبی ساخته نمیشود که قشر قهر کرده با صندوق رای ترغیب به آشتی شود. آیا نامزد پایداری میتواند قطبسازی لازم را انجام دهد؟
تحلیل من با توجه به شرایط امروز کشور این است که مردم تمایلی به کاندیدای تندرو ندارند. همچنین نگاه خوبی هم به کندروها ندارند. مثلا اسم دولت آقای روحانی دولت اعتدال بود. یک جاهایی کندروی کرد و یک جاهایی به قدری کندروی کرد که نفهمیدیم اعتدال کجا بود. اعتقاد من این است که مردم در انتخابات آتی بیشتر شنونده برنامهها و هدفها خواهند بود و به این توجه دارند که هدفگذای و برنامه چه کسی منسجمتر، قویتر، کارآمدتر است. چهره معرفی شده نیز بسیار حائز اهمیت است و باید فردی باشد که کمترین خدشه به آن وارد شده و اقبال مردم نیز داشته باشد. این موارد است که اثرگذار است و نباید فکر کرد که یک گروه سیاسی تندرو بدون مطالعه قانون اساسی و اطلاع از شرح وظایف ریاست جمهوری میتواند شعار داده و شور انتخاباتی ایجاد کند، درست نیست. به نظر من دولت آینده دولت تندرویی نیست و مبتنی بر تعقل و حفظ ارزشهای نظام خواهد بود.
منبع : نامه نیوز
