پنج روز بیشتر تا انقضای تحریم‌های تسلیحاتی ایران باقی نمانده است. از فردای روز لغو تحریم‌ها، تجارت در حوزه تسلیحات متعارف، می‌تواند تبدیل به بخشی از اقتصاد ایران گردد. بی‌شک این یک شکست مفتضحانه برای ترامپ خواهد بود، چراکه جمهوری اسلامی زیر بار فشار حداکثری امتیاز نداده، همزمان در پنج مرحله بر تعهدات برجامی خود کاسته، از طرفی منطقه هم برای آمریکا ناامن‌تر شده و حالا دیگر ایران می‌تواند مانند سایر کشورها به تجارت تسلیحاتی متعارف نیز بپردازد.
اکنون ترامپ با یک چالش بزرگ مواجه است، اینکه در بحبوحه انتخابات چه پاسخی باید به افکار عمومی در مقابل این سوال فراگیر دهد، که تصمیمش برای خروج از برجام چه آورده برای آمریکا داشته است؟
عصبانیت ترامپ که این روزها در پس رشته توییت‌های بی‌شرمانه و آکنده از اهانت او کاملاً نمایان شده، منعکس کننده تصویری حقیقی از کارزار انتخاباتی آمریکاست. این تصویر نشان می‌دهد تمامی درب‌ها برروی ترامپ در حال بسته شدن است و می‌توان اذعان داشت که ترامپ دچار انسداد راهبردی شده است.
اما اگر ترامپ فکر می‌کند می‌تواند سطح سایش را در منطقه آنقدر بالا ببرد تا از آن یک پرل هاربر دیگر بسازد، بلکه از این خفگی راهبردی رهایی یابد، باید بداند که سخت در اشتباه است. آوردن ناوهواپیمابر 100 هزار تنی نیمیتز به خلیج فارس اگر با هدف پشتیبانی از یک جنگ محدود و برق آسا علیه ایران که بتواند ورق را در انتخابات به نفع ترامپ برگرداند و بقا او را برای چهار سال دیگر در اتاق بیضی کاخ سفید تضمین نماید صورت گرفته باشد، به قول عزیزمان سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی، "این جنگ یعنی نابودی همه امکانات شما".
اگر برای ترامپ اندک عقلی باقی مانده باشد باید مجدداً به نظر استراتژیست‌های خود رجوع کند که در شرایط تهاجمی نباید یک سیبل بزرگ را در تیررس ایران قرار دهد مگر اینکه آقای قمارباز خواسته باشد برروی یک شکست بزرگ قمار کند که در صورت آن باید به موزه‌ای از شناورهای غرق شده از آمریکا در خلیج فارس نیز فکر کرده باشد. اما به گمانم تیم امنیتی ترامپ به او پیامدهای ویرانگر این واقعیت انکارناپذیر را گوشزد کرده باشند و قطعاً به وی توصیه کرده‌اند که فعلاً صرفاً هارت و پورت کن و قمپز در کن، بلکه ایران تا سوم نوامبر اقدامی انجام ندهد که وضع موجود را از این بغرنج‌تر نماید.
منبع : حامیان ولایت
