شرایط حاکم بر منطقه قفقاز به گونه‌ای است که کشورهای داری بحران مانند ترکمنستان و آذربایجان به دلیل عدم توان در مدیریت بحران و حل و فصل منازعه، با تکیه بر بازیگران و قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای مناسبات و اهداف خود را دنبال می‌کنند.
چرایی علاقه ترکیه برای حضور فعال در منطقه قفقاز و همکاری و نزدیکی با آذربایجان را می‌توان اینگونه برشمرد. بخوانید:
توسعه عمق راهبردی با رویکرد نوعثمانی‌گرایی بخش اساسی سیاست خارجی اردوغان و حزب حاکم بر ترکیه را تشکیل داده و حضور و بازیگری فعال در منطقه بویژه در مناقشات در این چارچوب می‌باشد.
انگیزه ترکیه برای ورود به منطقه قفقاز جنوبی با یک نگاه ملی‌گرایانه و ایدئولوژیک نیز همراه است. زبان ترکی، دین و مذهب مشترک باعث گردیده که اردوغان نگاه ویژه و آمیخته با حمایت را در مسئله قره‌باغ از کشور آذربایجان داشته باشد.
نگاه اقتصادی ترکیه به منطقه قفقاز مبتنی بر تامین انرژی خود از طریق توسعه و گسترش خط لوله نفتی باکو- تفلیس- جیهان و همکاری با آذربایجان در این خصوص می‌باشد.
ترکیه نگاه استراتژیک به منطقه قفقاز برای ایجاد موازنه راهبردی در رقابت با بازیگران منطقه‌ای مانند روسیه و ایران دارد. لذا یکی از دلایل حمایت ترکیه از آذربایجان در این راستا نیز می‌باشد.
مناقشه قره‌باغ دارای منشأ درونی، منطقه‌ای و بین‌المللی است. به نظر می‌رسد بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی درگیر در این منازعه به جز جمهوری اسلامی که بر حل و فصل آن به شیوه مسالمت‌آمیز آنهم از طریق میانجیگری تاکید دارد، سایرین طرف‌ها اراده و تمایلی برای حل و فصل آن ندارند.
توجه به نقش غیرسازنده این بازیگران به ویژه ترکیه که صرفا نگاه یک‌طرفه و غیر مسالمت‌آمیز به موضوع دارد در کنار عدم تمایل سایر بازیگران مانند گروه مینسک (آمریکا، روسیه و فرانسه) برای حل و فصل مناقشه به دلیل اختلاف منافع با یکدیگر، به نظر نمی‌رسد که در کوتاه مدت نشانه‌ای برای حل و فصل آن از طریق میانجیگری دیده شود.
منبع : حامیان ولایت
