ما با طیفی طرفیم که از وزیر و معاون وزیرش گرفته تا نماینده مجلس و صدها روزنامهنگارش، پس از سالها خیانت، به دامن انگلیس و آمریکا و فرانسه و آلسعود پناه بردند و با هدایت کارفرمایان، در آشوب سال 88 و خیانتهای بعدی نقشآفرینی کردند.
آنها دو دهه قبل هم وقتی عملکرد دولت و مجلس مدعی اصلاحات، مردم را ناراضی کرد، دم از خروج از حاکمیت زدند و مدعی شدند دولت اختیارات ندارد؛ حتی خاتمی را اردک لنگ خواندند و خواستار عبور از او شدند.
با این وجود، بیست سال بعد، مجددا وعدههای عوامفریبانه دادند و خسارتهای بزرگ را به کشور وارد کردند. آیا هدفی غیر از اجرای نقشه «نقطه جوش» (انباشت ناکارآمدی و نارضایتی) داشتند؟ چرا طابق النعل بالنعل بعثیهای عراق و فالانژیست های لبنان رفتار کردند؟!
رهبر انقلاب با نگاهی دوراندیشانه، استیضاح و برکناری دولتمردان در ماههای پایانی دولت را به صلاح کشور و مردم نمیدانند. همچنانکه در ماههای پایانی دولت دهم (دولت آقای احمدینژاد) صلاح نمیدانستند و دیدیم که ماجرای تلخ استیضاح وزیر رفاه و کار در بهمن 1391، آوردهای جز تلخکامی برای مردم نداشت.
اردیبهشت ماه امسال هم شاهد برکناری وزیر صمت توسط خود رئیسجمهور بودیم که خروجی آن، چیزی جز بیثباتی و معطلی پنج ماهه و سرریز نتایج منفی آن در بازار نبوده است. برکناری دولتمردان در ماههای پایانی، نتیجهای جز فرصتسوزی شش تا دوازده ماهه نخواهد داشت.
دشمن سرگرم جنگ اقتصادی و سیاسی و رسانهای است. اما آنچه به اقدام دشمن، اثر و ضریب میدهد، ندانمکاری داخلی در کنار اختلالهای عمدی است. برای نیروهای انقلابی هم مثل مردم، تحمل برخی بیتدبیری و سوءمدیریتها سخت است.
آنها پیش و بیش از همه، نسبت به این رویکردهای غلط هشدار دادند و اکنون آن نگرانی، عمومی شده است. حتی دولتمردانی که مقامات آمریکایی را مودب و قابل اعتماد و امضایشان را تضمین میدانستند، آنها را لعنت میکنند.
اکنون فراتر از دو رویکرد خلاف مصلحت (کنار زدن دولتمردان یا انفعال مطلق)، مسیر سومی را میشود رصد کرد که با وجود همه دشواریهایش، به مصلحت نزدیک تر است. اهتمام به همدلی و کمک برنامهای به دستگاههای مختلف دولتی در کنار مطالبهگری و نقد منصفانه.
جریان انقلابی، با وجود داشتن انتقادات جدی، میتواند برنامههای همدلانه موردی را با هر یک از وزارتخانهها و مدیریتهای اقتصادی در جهت کاهش مشکلات تعریف کند و به سالم فرود آمدن هواپیمای دولت در ماههای پایانی کمک رساند.
باید حتیالمقدور، بین دولت و طیف سیاسی خواستار عبور از آن، فاصلهگذاری کرد و ضمن حفظ ثبات سیاسی و اجرایی، میدان مانور را از نفوذیهای دشمن گرفت.
منبع : حامیان ولایت
