شب گذشته امیرمحمد زند شب با انتشار لحظاتی از مصاحبه دو سه سال قبل کوثری با فریدون جیرانی نوشت:
خانم کوثری سلام
خیلی ممنون که صادقانه و مشخصا دلیل آن همه فریاد با دستبندهای رنگین و آن همه تلاش و سینه چاکی را گفتید اما بهتر نبود برای اکران فیلمتون راه دیگری میرفتید؟و از آن چیزی(سیاست) که سر رشته ندارید و مردمی که بعضا چشم بر دهان هنرمندها دوخته اند پلی بی پایه برای آرزوهاتون نمی ساختید؟
آیا بهتر نبود اساسا به فیلم من عصبانی نیستم رای میدادید؟و من و امثال من را گمراه در داشتن دغدغه معیشت مردم نمی کردید؟؟(شما و تیمتان)
می دانم که عصبانیت شما از عدم اکران تنها یک فیلمتون آنقدر بوده و هست که حتی جسارت و معرفت یه عذرخواهی ساده از مردم را ربوده اما شما چه؟شما می دانستید وارد چه جنگی می شوید؟و در قبال آن رای هایی که جمع کرده اید تا همیشه مسئولید؟؟
تخم مرغ دانه ای دو هزار تومان و دلار تا این لحظه سی هزار تومانی و شرمندگی مردان بسیاری پیش زن و بچه هایشان بهترین اکران عصبانیت امثال شما نبود...
پ.ن: ببخشید من هم به عنوان یه آدم فرهنگی که نه به عنوان یک ایرانی حق خودم میدانم که دیگر سکوت نکنم و نظرم را بگویم.
پ.ن.شخصی: از قدیم گفتن بازی اشکنک داره،باران کوثری روزی که در سالن آزادی از خود بیخود شده بود و داد آنچنانی میزد باید فکر باخت در قمار سیاست رو میکرد،البته اگه واقعا باخته باشه،شایدم برده کسی چه میدونه.
منبع : مشرق
