هرمز راسخی: مدتی است بنا به عادت هر روزه وقتی شبکه خبر را باز می کنیم با چهره جناب آقای روحانی، رئیس جمهور محترم مواجه می شویم که نشان می دهد صداوسیما حداکثر زمان پخش زنده رسانه ملی را در بهترین زمان ممکن در اختیار رئیس دولت قرار داده است. ایشان بنا به موضوع جلسه که ستاد کرونا باشد یا هیئت دولت در موضوعات مختلف از اوضاع امور داخلی و خارجی کشور سخن می گویند که تذکر نکاتی چند در این باره خالی از لطف نخواهد بود:
1. گذاشتن جلسات متعدد برای پیگیری امور با مدیران ارشد کشور شاید مزیتی باشد که نشان دهنده فعالیت مسئولان رده بالای کشور تلقی گردد اما پخش روزانه اظهارات رئیس جمهور در کنار هفت سال کم عملی و رسیدن به حرف درمانی امروز، بدون آنکه ملت امید جدی به اجرایی شدن آن داشته باشند نوعی زیاده گویی توجیه گرایانه تلقی خواهد شد که از سوی یک استراتژی میدانی منسجم در سیاست های داخلی و خارجی هم پشتیبانی نمی شود.
2. در اختیار گذاردن پخش زنده به دولت آنهم در بالاترین مقام اجرایی کشور که البته در گذشته هم وجود داشته اما به برکت! ویروس منحوس کرونا بیشتر دیده می شود حرکت میمون و مبارکی است! لکن تکرر موضوع، خستگی و نابود کردن تازگی مطالب از کلام ایشان را در پی دارد و در نهایت به ایجاد نوعی ملول شدن افکار عمومی منتهی می گردد.
3. دولت هم سخنگو دارد و هم ژنرالهایی که هریک ید طولایی در سخنرانی و مصاحبه با رسانه ها داشته و دارند اما وقتی حسن روحانی خود مستقیما وارد رسانه شده و به توضیح موضوعاتی که بیشتر در حیطه اختیارات سخنگوی دولت و کابینه است می پردازد می تواند تبعات دیگری هم داشته باشد که می توان به ناهماهنگی و ناهمخوانی مواضع روحانی با دیگر مدیران ارشد کشور اشاره کرد.
4. حرف درمانی آنگونه که هرروز بر فشار معیشت و اقتصاد خانوارها انجامیده و سفره آنان را کوچک می کند از یک سو و تبعات تصمیمات لحظه ای و اکتفا به کلمات و جملات دستوری «بایدها و نبایدها» به کابینه در حالی که کشور با طوفانی از ویروس کرونا و مرگ و میر روزانه بالای 160 نفر دست به گریبان است بیش از پیش بدنه اجتماعی مردم را از دولت دور کرده و از مقبولیت و شاید در برخی اقشار نخبه حتی در مشروعیت قانونی دولت اعتدال خدشه وارد می سازد.
منبع : جهان
