توافق با امارات سومین معاملهای است که دولت صهیونیستی پس از مصر و اردن با یک کشور عربی دیگر انجام داد.
امارات متحده عربی فدراسیونی با هفت امیرنشین است که جمعیت آن تقریباً ۱۰ میلیون نفر ارزیابی شده است، اما حدود ۹۰ درصد از مهاجران داخل و خارج از منطقه هستند که در اقتصاد آزاد آن فعالیت میکنند.
امارات یک شریک امنیتی قابل توجه برای ایالات متحده است که میزبان حدود 3500 پرسنل آمریکایی در تأسیسات نظامی آن کشور است و تجهیزات پیشرفته ارتش آمریکا از جمله پدافند موشکی و هواپیماهای جنگی را خریداری و از سیاست ایالات متحده در قبال ایران حمایت میکند.
توافق رژیم اسرائیل و امارات احتمالاً یک جبهه متحد علیه ایران را تسهیل میکند.
سعودیها به ظاهر از تصمیم امارات برای عادیسازی روابط با اسرائیل پشتیبانی میکنند، اما بعید است که بدون امتیاز قابل توجه از سوی اسرائیل از این موضوع دست بکشند.
عادی سازی روابط بین رژیم اسرائیل و امارات متحده عربی ممکن است زمینهای برای توافقهای مشابه با دیگر کشورهای حوزه خلیج فارس باشد. این اقدام ممکن است به تقویت مناسبات اقتصادی، سیاسی و امنیتی بین دو دولت کمک کند و شاید بزرگترین پیامد این باشد که خطر درگیری با ایران را بیشتر میکند.
با توجه به عادیسازی روابط رزیم اسرائیل و امارات در سیاست خارجی، به احتمال زیاد کشورهایی همچون سودان، عمان و با کمی تاخیر با توجه به درخواست عربستان سعودی در خصوص مسئله فلسطین، در ردیف بعدی قرار دارند.
این توافق خطر جنگ بین اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج فارس را کاهش میدهد.
گذشته از تأثیر مخرب این امر بر ایران و اقتصاد آن، شاید مهمترین تأثیر برای سایر نقاط جهان افزایش قیمت نفت و افزایش عدم اطمینان باشد.
بنابراین دستگاه سیاست خارجی ایران برای تامین حداکثری منافع ملی بایستی با اقدامات پیشگیرانه و تلاش برای ایجاد ائتلاف منطقهای به خصوص با حضور عربستان سعودی سعی کند نظر مثبت کشورهای عربی خلیج فارس و همچنین کشورها در سطح جهان را جلب کند تا به نحوی بتواند از پیامدهای منفی این توافقنامه بین رژیم اسرائیل و امارات بکاهد.
منبع : حامیان ولایت



