مطمئنا بسیاری از خوانندگان این متن معتقدند اسرائیل و کشورهای غربی پشت سر انفجار بیروت بودند و این حادثه یک سناریوی از پیش طراحی شده برای زمین زدن حزب الله و دولت حسان دیاب بود.
اما شواهد کاملا عکس قضیه را به ما می گوید و اعتراضات دیروز بیروت تایید کرد که نه تنها فاجعه انفجار یک طراحی شوم نبوده و به ضرر حزب الله تمام نشد ، بلکه موقعیت این جنبش را نیز تثبیت کرد.
برای اثبات نظریه فوق چند دلیل متقن می شود مطرح کرد:
۱- *انفجار در شمال بیروت رخ داده که پایگاه اصلی اجتماعی و اقتصادی جریان ۱۴ مارس است* . امید اصلی غرب و اسرائیل در لبنان برای تضعیف حزب الله و مقابله با آن همواره به این ائتلاف بوده ، درصورتی که اکنون بدنه اجتماعی آن ضربه شدیدی خورده و اقتصاد آن نابود شده است .
در شورش دیروز ( که خیلی ها را در ایران ترسانید) علاوه بر توهین به تصاویر نخست وزیر ، رئیس جمهور و دبیرکل حزب الله ، آدمک های حریری و جعجع نیز به دار کشیده شد که علامتی از خودجوشی اعتراضات توده های خشمگین آسیب دیده از حادثه داشت. حتی مردم ناراضی با سنگ به خودروی حامل سعد حریری حمله کردند.
۲- انفجار ، از محل پایگاه های حزب الله و مردم پشتیبان آن نسبتا دور بود و می توان گفت جز برخی کارگران طایفه شیعه که در حادثه تلخ کشته شدند، بدنه اجتماعی حامیان مقاومت و مراکز معیشتی آنان در جنوب پایتخت ، آسیب ندیده و سازماندهی آنان کماکان پابرجاست .
۳- در انفجار بندر بیروت *نزار نجاریان* ، دبیرکل حزب کتائب ( از دشمن ترین جریان ها نسبت به مقاومت و متحد غرب و حتی اسرائیل ) کشته شد. سوال اینست *اگر انفجار برنامه ریزی شده بود، چرا غرب گراها حداکثر آسیب را دیدند ؟*
۴- بندر بیروت و مراکز تجاری ، تفریحی و اقامتی اطراف آن اصلی ترین راه ارتزاق و تجارت کلان سران القوات ، کتائب ، المستقبل و... است که همواره تدارکاتِ فعالیت های آنان را تامین می کرد ؛ از بین رفتن اینگلوگاه ، یعنی نابودی تجارت مخالفان جریان ۸ مارس ،فشل شدن توان بسیج عمومی و تضعیف پایگاه مردمی آنان.
۵- اتفاقات سفر مکرون برخلاف نظر اکثر عوام، نشان داد پاریس کاملا غافلگیر شده و رئیس جمهورش از موضع انفعالی رفتار می کند.
*برای مثال وی از خلع سلاح حزب الله بر اساس قطعنامه ۱۵۵۹ صحبت نکرد و صرفا اعلام داشت : سلاح این جنبش باید فقط برای لبنانی ها باشد نه ایران* . سخنان ناهوشمندانه مکرون برای تجدید نظر در *میثاق وطنی* سال ۱۹۴۳ نیز نه تنها به ضرر جریان شیعه و مقاومت نیست ، بلکه نشان از ناآماده بودن و مغشوش بودن اذهان الیزه نشینان طی روزهای پس از حادثه داشت.
پیمان ملی ۱۹۴۳ در زمان اوج قدرت و اکثریت جمعیتی مسیحیان مارونی ( متحدان فرانسه ) بسته شد، در صورتی که در سالهای اخیر جمعیت شیعه در لبنان غالب است و اگر قرار بر تغییر ساختار سیاسی باشد، حزب الله و امل منتفع خواهند شد.
*مکرون دیروز نیز رسما به ترامپ گفت : تحریم ها علیه حزب الله نتایج عکس دارد و بهتر است لغو شوند ؛ معنای حرف رئیس جمهور فرانسه آیا معنایی جز پذیرفتن قدرت حزب الله و مقاومت توسط اروپا و غرب دارد؟*
۵- مواضع آرام و غیر هیجانی مقامات ایران و حزب الله در پی انفجار اخیر و سخنان قاطع دیروز نخست وزیر لبنان مبنی بر ایستادگی در برابر آشوب های کور ، نشانگر اشراف کامل جریان ۸ مارس بر کشور و تحت کنترل بودن عروس خاورمیانه توسط دولت منتخب دارد.
حسان دیاب از انتخابات زودهنگام حرف زد زیرا با توجه به وضعیت افکار عمومی ، نتیجه احتمالی آن را به خوبی پیش بینی کرده است.
۶- اعتراضات دیروز لبنان بدون سازماندهی و رهبری بود و اتفاقا بر اساس تصاویر منتشره ، حریری و جعجع نیز در نوک اعتراضات قرار داشتند؛ در صورتی که وقایع بعد از ترور رفیق حریری در اوایل ۲۰۰۵ و تابستان داغ ۲۰۰۸ بیروت ، کاملا توسط یک جریان متحد و پیوسته در داخل و خارج مدیریت میشد و نمی توان میان اتفاقات دیروز و آن سالها خط تقارنی رسم کرد. به همین علت هم به راحتی و ظرف چند ساعت ، با ورود ارتش اعتراضات پایان یافت.
در نتیجه باید گفت سیاست مخالفان مقاومت در داخل و خارج از لبنان ، تحریم اقتصادی و شوک منفی بر معیشت لبنانی ها بود ، اما حادثه تلخ انفجار ، اگر چه فشارهایی را بر شهروندان این کشور وارد خواهد آورد لکن موجب *شکسته شدن تحریم های مالی* علیه آنان شده و غربی ها برای عقب نماندن دوستانشان از رقیب ، بی شک خسارت ها را جبران خواهند نمود.
منبع : حامیان ولایت
