رهبر معظم انقلاب اسلامی در بیانات روز جمعه۱۰ مرداد فرمودند که «برخی می گویند اگر می خواهید تحریم برطرف شود باید در مقابل با آمریکا کوتاه بیایید.اگر جریان تحریف شکست بخورد جریان تحریم قطعا شکست می خورد. چرا که عرصه، عرصه اراده هاست». در این باره توجه به چند نکته درخور اعتناست. اما پیش از آن بیان این نکته لازم است که مقصود رهبر معظم انقلاب از جریان تحریف در اینجا، آن جریان و تفکری است که در برابر پرسش چگونگی پیشرفت و غلبه بر موانع، راه مذاکره و ارتباط با غرب و به طور کلی رویکرد برون گرایی را مد نظر دارند.
۱- با نگاهی دیرینه شناسی و تاریخی بایدگفت که جریان تحریف در وقایع منتهی به انقلاب مشروطه و پس از آن ریشه دارد. تفکری که هیچ اصالتی برای هویت اسلامی و ایرانی قائل نبود و راهی غیر از راه فرنگی شدن و تقلید تمام عیار از غرب پیش روی ملت ایران نمی گذاشت.
۲- بعد از انقلاب این خط فکری در بخشی ازگروههای روشنفکری با یک افت و خیز کماکان ادامه پیدا کرد. این بخش در طی یک دوره(مخصوصا پس از جنگ) توانست این رویکرد و اندیشه خود را در اجزایی از بدنه نخبگی و دانشگاهی کشور تئوریزه نماید.
۳- از واخر دهه۷۰ به این سو، ما در کشور به طور واقعی با یک جریان تحریف نوین روبه¬رو هستیم که بر خلاف گذشته که صرفا در فضای تحلیل و تئوری حضور داشت، این¬بار اما عملا در سطوح اجرایی و مدیریتی کشور رسوخ پیدا کرده و در پیوند با حاکمیت افکار و اقدامات خود را به پیش برد.
۴- با پدیدآیی مسئله هسته ای و جدی تر شدن تحریم¬ها این جریان به طور بنیادین راه مذاکره را برای حل معضلات اقتصادی مطرح نمود. شاید بتوان گفت اوج ظهور این جریان در سال۹۲ بروز پیدا کرد که با ساختن دوگانه مقاومت و مذاکره و اجتماعی کردن این دوگانه عملا کشور را در مسیر جدیدی قرار داد.
۵- جریان تحریف، برجام و توافق هسته ای را نقطه قوت کار خود می دید و این را ثمره مذاکره و تعامل با غرب معرفی کرد. اما هرگز صادقانه واقعیت را برای مردم توضیح نداد که برجام- جدای از ماهیت و محتوا و ضعف و قوت هایش- حاصل پذیرش محدودیت های بی سابقه و خسارت های فراوان در صنعت هسته ای کشور بود.
۶- حال که آمریکا از برجام خارج شده و مذاکره مجدد را خواستار شده است، جریان تحریف نیز متقابلا و صراحتا از مذاکره دوباره با آمریکا سخن می¬گوید. این درحالی است که این بار آمریکایی ها توانمندی های موشکی و منطقه ای را موضوع مذاکره قرار داده اند که در نهایت طبق طراحی آنها ایران باید به مثابه صنعت هسته ای، این امکانات حیاتی خود را کناربگذارد. با این حال اما پذیرش برجام های غیر هسته ای در گفته ها و نوشته های برخی از عناصر فکری و سیاسی این جریان مطرح می شود. جریان تحریف هرگز حاضر نیست به این سئوال پاسخ دهد که حد یقف انتظارات آمریکا از ایران تا کجاست؟
۷- عجیب آن جاست که این جریان در راستای شعارشان یعنی«حل معضلات از طریق مذاکره و روابط خارجی»،تقریبا اصالت و اعتباری برای مذاکره با همسایگان و شرق قائل نیست! و ظاهرا از نگاه آنها مذاکره و تعامل صرفا با غرب جایز است! به همین دلیل سرسختانه به مخالفت با توافق راهبردی ایران و چین برخاسته اند. جریان تحریف در ایران به لحاظ هویتی و عاطفی خود را در پیوند با غرب و غیریت با شرق تعریف کرده است.
۸-برای شکست جریان تحریف لازم است مبانی و منطق پیشرفت درون زا و نیز اهمیت توسعه روابط باهمسایگان و شرق درحوزه اجتماعی و نخبگی کشور تبیین و تشریح شود. تولید افکار و ایده های فاخر در اینجا موضوعیت دارد. از دیگر سو با روایت منطقی و درستِ واقعیت ها و تجربیات برآمده از اقدامات جریان تحریف، افکار عمومی از خسارت های این طرز تفکر آگاه شوند. این امر مهم کمک می کند تا مردم و بخش های مختلف جامعه هم خود از حیث فکری و ذهنی به درک درستی از واقعیات موجود برسند و هم آن که در فرآیندی مردم سالارانه بخش مدیریتی و تصمیم گیر کشور را در اختیار جریانی قراردهند که پیشرفت کشور را از مسیر فعال ساختن فرصت های درونی و توسعه ظرفیت های همسایگی و منطقه ای جستجو می کنند.
منبع : حامیان ولایت
