محمد مهاجری در پاسخ به امکان افزایش نقش رسانهها در زمینهی افشای فساد با توجه به صحبتهای رئیس قوه قضائیه در حمایت از رسانهها برای سوتزنی یا همان افشای فساد، گفت: در مواردی برخی روزنامهنگاران به دلیل منتشرکردنِ موضوعاتی در رابطه با مفاسد اقتصادی مورد برخورد قضایی قرار گرفتهاند. حالا وقتی آقای رئیسی این موضوع را اعلام و حاشیهی امنی برای این کار ایجاد کرد وظیفهی رسانهها نیز این است که درصورت مواجهه با مسئله فساد کاملا مطمئن شوند و صرف شنیدهها، اختلافات سیاسی با فرد، جریان یا سازمانی باعث نشود مطالبی تحت عنوان افشاگری منتشر کنند.
وی تاکید کرد: افشاگری فی حد ذاته عمل مثبت و ممدوحی نیست مگر آنکه اول آنکه در رابطه با مسئلهای یقین داشته باشیم، دوم انتشار و افشاگری در مورد آن مطلب به اصلاح امور منجر شود و سوم اینکه به آرامش جامعه هم کمک کند.
این فعال رسانهای اصولگرا اظهار کرد: البته در برابر حرفهای آقای رئیسی جناب آقای منتظری، دادستان کل کشور، در تلویزیون گفتند اگر اطلاعی از مفاسد دارید و یا چیزی را میخواهید مطرح کنید چرا در فضای مجازی مطرح میکنید به قوهی قضائیه بگویید! به نظر من این دو حرف پارادوکسیکال می آیند و همسو نیستند. حالا امیدواریم آنچه رئیس قوه قضائیه گفتند و حاشیه امنی که قول دادند پدیدار شود و روزنامهنگاران هم اخلاقمدارانه با موضوع برخورد کرده و وظیفهی حرفهای خود را درست انجام دهند.
محمد مهاجری در مورد ارتباط بین وجود رسانه مستقل و امکان افشای فساد، گفت: به نظر من برای افشای مفاسد نیاز نیست رسانه مستقلی وجود داشته باشد. حتی رسانههای غیر مستقل هم در صورتی که اصول حرفهای و اخلاق را رعایت کنند انتشار این اطلاعات میتواند برای جامعه مفید باشد. البته الان فضایی به وجود آمده است که هرچیزی را به عنوان فساد مطرح و ذهن جامعه را بدبین میکنند. فضایی که ممکن است از طریق فضای مجازی، رسانهها، بعضی نمایندگان مجلس، چهرههای سیاسی و یا احزاب به وجود آید.
مهاجری افزود: بسیاری از مواردی که در جامعه مطرح می شود ممکن است واقعا فساد نبوده وصرفا یک تخلف مالی باشد. ولی وقتی از همان ابتدا ما رسانهایها یا سیاسیها موضوع را آسمان و ریسمان میکنیم و از اول به عنوان جرم راجعبه آن قضاوت میکنیم کار قوه قضائیه هم برای تبرئهی چنین پروندههایی سخت میشود.
این فعال رسانه ای در رابطه با ترس رسانهایها از تهمت و افترا خواندهشدنِ موارد مطرح شده توسط آنها گفت: قوه قضائیه باید جلسات مستمری با روزنامهنگاران داشته باشد و آنها دغدغههایشان را مطرح کنند. روزنامهنگار، قاضی دادگستری نیست که بداند کدام موضوعِ افتراست و کجا نسبت ناروا مطرح است. او این مصادیق قضائی را نمیداند. شاید اگر جلساتی تشکیل شود، دیدگاهها نیز به هم نزدیک شوند. البته امیدوارم این نزدیک شدنِ دیدگاه به این معنی نباشد که روزنامهنگار چیزی را منتشر نکند.
مهاجری در پایان از این موضوع ابراز نگرانی کرد که عدهای تحت عنوان عدالتخواهی یا هرچیز دیگر برای افشای مفاسدِ اقتصادی مغازه باز کنند: این نگاه مخرب در بین برخی نمایندگان مجلس و تشکلهای سیاسی وجود دارد. به گمانم این افراد برای اصحاب فساد بهترین طعمه هستند چون از طریق آنها میتوانند فسادهای واهی را منتشر و ریشههای اصلی فسادِ خود را کتمان کنند.
منبع : جماران
