علل ابتلا به بیماری گوشتخوار
بر اساس پژوهش های صورت گرفته، ابتدا باکتری های هوازی به بافت ها آسیب زده و موجب کاهش اکسیژن در بافت می شوند سپس باکتری ها بی هوازی به گسترش و پیشرفت عفونت کمک می کنند.
تورم و قرمزی در محل عفونت، درد شدید و بیش از حد انتظار در محل آسیب دیده، تب و لرز و خستگی از علائم اولیه این بیماری هستند. از علائم ثانویه آن می توان به ایجاد زخم و تاول های ریز روی پوست، تغییر رنگ پوست، زخم های نکروتیک، تشکیل گاز در بافت که باعث سوزش در زیر پوست می شود، ترشح مایعات و چرک از محل آلوده و شوک عفونی که می تواند با حضور باکتری در خون، فشار خون پایین، تنف سریع و تغییراتی در وضعیت ذهنی فرد همراه باشد، اشاره کرد.
چگونه از ابتلا به بیماری گوشتخوار جلوگیری کنیم؟
شستن دست ها، کنترل وضعیت بریدگی ها و زخم ها در بیماران دیابتی، خودداری از تماس فیزیکی با افراد آلوده به استافیلوکوکوس اورئوس (یک نوع باکتری) مقاوم به آنتی بیوتیک و رعایت بهداشت مناسب برای پیشگیری از ایجاد عفونت، راه های جلوگیری از ابتلا به این بیماری هستند. افرادی که سیستم ایمنی بدنشان ضعیف است و هم چنین افرادی که به بیماری های دیگری از جمله بیماری کبدی مبتلا هستند، باید بیشتر مراقب باشند چرا که مستعدتر در ابتلا به این بیماری هستند.
بیماری گوشتخوار واگیردار نیست، اما ممکن است فردی در تماس فیزیکی و مستقیم با بیمار مبتلا به بیماری گوشتخوار، آلوده شده و بیماری را از او دریافت کند.
درمان بیماری گوشتخوار چگونه است؟
در مراحل اول تشخیص بیماری، بیمار باید به سرعت بستری شده و تزریق آنتی بیوتیک ها با توجه به نوع باکتری آلوده کننده انجام شود. سپس پزشک جراح بافت آلوده را شناسایی و قطع می کند. بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری وضعیت خوبی ندارند و باید تحت مراقبت شدید پزشکی قرار بگیرند. گندخونی و نارسایی اندام ها باید با اقدامات تهاجمی به سرعت درمان شده تا منجر به مرگ بیمار نشوند. طول درمان این بیماری با توجه به وخامت وضع بیمار متفاوت است. افرادی که نیازمند قطع عضو یا جراحی پلاستیک باشند، ممکن است روند درمان آن ها ماه ها طول بکشد.
منبع : باشگاه خبرنگاران جوان
