با وجود اینکه ستاد اصلاحات رسماً اعلام کرده است که انتخابات مجلس یازدهم را رقابتی نمیداند و در تهران و برخی شهرستانها فهرست انتخاباتی هم نمیدهد! اما تحرکات این جریان خاص سیاسی و ایضاً اعلام لیست انتخاباتی 30 نفره از سوی حزب کارگزاران سازندگی نشان میدهد که احتمالات دیگری هم وجود دارد.
احتمالاتی که صدالبته خلاف رفتار تحریمی اصلاحطلبان نیستند اما میتوانند زمینهساز حضور دوباره آنها در مجلس و ادامه مشکلات فعلی کشور شوند.
مثلا این احتمال وجود دارد که شخص لیدر اصلاحطلبان همانند سال 90 که چپها انتخابات مجلس نهم را تحریم کردند نیز با این تحریم همراهی کند اما دست آخر در یک شعبه انتخاباتی حاشیهای در تهران رأی بدهد تا چپها بتوانند ضمن بهرهگیری از رفتار تحریمی؛ مدعای ماندن در داخل نظام را نیز داشته باشند.
و یا ممکن است لیدر اصلاحطلبان همانطور که در انتخابات 92 هرگز حاضر به حمایت رسمی از روحانی نشد؛ اما با ایما و اشاره و یا مثلا با یک "پیام"! رزق فردای اصلاحطلبان را نیز به توبره بیاورد.
*از این احتمالات در عالم سیاست فراوان است و بسا که همچون انتخابات سال 90 و یا سالهای 92 و 94 نیز شاهد رأی دادن و "تَکرار میکنم" لیدر اصلاحطلبان باشیم.
ضمن اینکه متأسفانه ساز مخالف "جبهه پایداری" و ارائه یک لیست جدا تحت عنوان اصولگرایی نیز فرصت مغتنمی را برای اصلاحطلبان در تهران فراهم آورده است که علیرغم بلند کردن پرچم تحریم خاموش انتخابات اما بصورت چراغ خاموش از فهرست کامل حزب کارگزاران حمایت کرده و دست آخر نیز منویات خود برای مجلس یازدهم و مقدرّات کشور را عملی شده ببینند.
این نکته بدیهیست که چپها علیرغم اینکه اعلام کردهاند لیستی برای انتخابات در تهران ندارند اما بدشان نمیآیند که از فرصتهای موجود نیز استفاده کنند و اصطلاحا بر روی کت اپوزیسیون، شلوار پوزیسیون بپوشند.
و حتما مقامات ستاد اصلاحات نیز بر این نکته اشراف دارند.
اینکه روزهای مانده تا انتخابات آبستن چه حوادثی است را دقیقا نمیدانیم اما این مردم هستند که باید تصمیم بگیرند مایل به ادامه سیاست منتسبین احمدینژاد و منتسبین اصلاحات هستند یا اینکه قصد دارند امور را به "عقلانیت اصولگرایانه" بسپارند؟!
شرایط کشور، مشکلات آن و راهحلهای تمام این مشکلات دقیقا در "صندوق رأی" تعیین میشود. و بدیهیست که رأی دادن به گذشتگان به معنای ادامه وضع موجود است...
منبع : مشرق
