شور قیامت است این شرح و بیان ندارد
با چه زبان بگویم؟ عشق زبان ندارد
عقل نشسته حیران لفظ گرفته پایان
شعر، دَرَد گریبان تاب بیان ندارد
آمده اند مردم از همه سو به تشییع
بدرقه ی سلیمان پیر و جوان ندارد
خواست دلم از این غم شرح دهم به عالم
نامه خوش است، اما خامه توان ندارد
صف زده اند هر سو لشکر حق و باطل
چون تو سپهبد اما ملک جهان ندارد
گرچه نفس به تنگی می کشم از فراقت
مرگ به این قشنگی آه و فغان ندارد
زنده تویی که رفتی مرده منم که ماندم
من چه بگویم از تو؟ مرده که جان ندارد
حسرت آن نگاهت کشت مرا که شعرم
این همه لطف و خوبی دارد و آن ندارد
حال که در دو عالم این همه سود بردی
یک نظری به ما کن این که زیان ندارد!
افشین علا
دی ۹۸
منبع : حامیان ولایت
