به آقای حدادعادل و برخی مواضع و عملکردهایش نقدوارد است. نگارنده می تواند لیست مطولی از انتقادهای وارد به ایشان را تهیه کند. اما ریشه این هجوم همه جانبه و ناجوانمردانه به ایشان به بهانه جمله ای تحریف شده از همسر ایشان در یک برنامه تلویزیونی را باید در منازل دیگری جستجو کرد. بطور کلی می توان منتقدین امروز آقای حدادعادل را به دوسته تقسیم کرد:
دسته اول نیروهای غیرانقلابی شامل ضدانقلاب و اصلاحطلبان و اصحاب بهار هستند. ریشه حملات گله ای این گروهها به آقای حدادعادل چیزی جز احقاد بدریه و خیبریه و حنینیه نیست. مواضع انقلابی ایشان در تقابل با فتنه گران سال ۸۸، مدیریت شجاعانه مجلس در برابر رییس جمهور زیاده خواه وقت و روشنگری پشت صحنه جریان غرب گرا در مناظرات انتخاباتی سال ۹۲ موارد مهمی است که باعث کینه توزی این جریانات نسبت به ایشان شده است. شمشیرکشی عجولانه و زود هنگام این جریانات بعضا به ظاهر متزاحم و در عمل هم آهنگ را نیز می توان با نگاهی به اهمیت فوق العاده کار بزرگ و منسجمی که در جبهه انقلاب با محوریت آقای حدادعادل در شرف تحقق است تفسیری سیاسی و انتخاباتی کرد.
دسته دوم نیروهای انقلابی هستند که با نیتهای متفاوتی سعی کردند که از قافله پرهیاهوی شمشیرکشان به آقای حدادعادل عقب نمانند. این دسته شامل عدالتخواهان کوته نگر، آرمانگرایان متوهم غیرواقعبین، و انقلابیون صادق ساده جزئنگر کم توان در تحلیل مسائل کلی هستند که نقطه وصل این ها نیز چیزی به جز کج فهمی نیست. این دسته از افراد امکان تحلیل این مساله را ندارند که کِی و چگونه باید چه کسی را بزنند و چه کسی را نزنند. عملیاتهای هردمبیل و بدون برنامه و از سرجوگیری و ناشی از غلبه هیجانات درونی جزو شاخصه های مهم کنش سیاسی آنها است. در این میان رگه های شیطنتهای انتخاباتی درون جبهه ای نیز قابل ردیابی است که این نیز صد البته به فهم ناصحیح از اوضاع سیاسی توسط آنها اشاره دارد. این جریانات متوجه نیستند که هدف شمشیر آخته ای که در دست دارند اقای حدادعادل نیست بلکه هدف خودشان هستند.
اما در میانه این هیاهو، سکوت سودجویانه برخی از صاحبان مدارس معروف غیرانتفاعی و رفقای آنها و گهگاه دفاع منفعت طلبانه برخی دیگر از این قماش از آقای حدادعادل علیرغم تمامی اختلافات سیاسی با ایشان نیز بامزه و مفرح است و ابعاد جالب توجه دیگری از ماجرا را نمایان میسازد.
منبع : حامیان ولایت
