طی چند روز اخیر خبری توسط یکی از فعالان حیطه عدالتخواهی منتشر شد که بر طبق آن سید مهدی صدرالساداتی و برادرانش که یکی از آن ها سید روح الله صدرالساداتی، نماینده مجلس خبرگان رهبری است، ناپدید گشته اند.
پیگیری ها ادامه داشت و در راستای نگرانی زایدالوصف برای برادران صدرالساداتی، نیروهای امنیتی و قضایی کشور مورد اتهام قرار گرفتند که چرا این ها را گرفته اید و چکارشان کرده اید و یا تهدیدهایی که بابت روشنگری های ایشان انجام شده بود، اجرایی گشته و آن ها را کشته اند. شایعات دیگری هم مطرح شد که تدریجا و با اطلاع رسانی هایی که توسط نمایندگان مجلس قم و دادگاه ویژه روحانیت صورت گرفت، تمام آن ها منتفی شدند و بحث اختفای اختیاری تایید گشت.
در نهایت نیز آقایان خودشان را آفتابی کردند و مشخص شد که خبری نبوده است و ایشان خودشان اقدام به قطع ارتباط با اطرافیان و همان اختفای اختیاری کرده بودند. بعد از روشن شدن این قضیه واکنش های جالبی از سوی دوستان و هم مسلکان و طرفداران اخوان صدر بروز پیدا کرد. عده ای که همچون گذشته سعی کردند خود را سینه خیز بر زمین بکشانند تا از موضع غلط خود کوتاه نیایند و همچنان تقصیر را به گردن این نهاد و آن ارگان انداختند. عده ای هم همانند میلاد گودرزی موضعی انتقادی در مقابل رفتار سرزده از ایشان اتخاذ کردند و بازی دادن افکار عمومی را مورد شماتت قرار دادند.
پس از این موضع گیری ها بود که آقایان تصمیم گرفتند کمی شفاف سازی کنند اما آن چه در حقیقت از طرف ایشان منتشر شد، بیشتر یک شوخی بچه گانه را در ذهن تداعی کرد تا یک بیانیه روشنگرانه. نویسنده بیانیه برادر بزرگتر و عضو مجلس خبرگان رهبری، یعنی سید روح الله صدرالساداتی بود که در طی آن نامه عجیب تمام نهادها و ارگان های انقلابی، چه اینکه آن نهاد بیت رهبری باشد یا سپاه پاسداران و یا قوه قضاییه، مملو از نفوذی معرفی کرد و از این امر نالید که وی به عنوان یک نماینده مجلس خبرگان نتوانسته حرف مردم را به محضر مقام معظم رهبری برساند. اگر این مطلب تنها در پاسخ به همین یک بخش کوچک از بیانیه صدرالساداتی نوشته می شد، کفایت می کرد.
ایشان مشخص نیست تا چه اندازه به عقل کم مخاطبین اعتماد کرده اند که چنین حرف خنده داری را مطرح کرده اند. چگونه است که یک دانشجو مجاز است در جلسه ای عمومی ناگهان و بی اجازه سرپا بایستد و انتقادات خود را مطرح کند و در آخر نیز مورد لطف ایشان قرار بگیرد. اما یک نماینده مجلس خبرگان نمی تواند در دیدار اعضای خبرگان با ایشان همه آن جریان نفوذی را در عمل انجام شده قرار بدهد و با کسب اجازه صحبت های خود را مطرح کند؟!
چرا برای توجیه رفتار زشت خود که هم نظام را زیر سوال برد و هم با روح و روان طرفدارانتان بازی کرد و هم فشار را بر عدالتخواهان حقیقی و با برنامه و دقیق همچون میلاد گودرزی افزایش داد، از رهبری معظم و نظام مایه می گذارید؟! شما مدعی شده اید که از ترس تهدیدهایی که وجود داشت، تصمیم به اختفا گرفتید. آیا امکانش نبود که به جای از ترس پنهان شدن، مستقیما تشریف می بردید دفتر رئیس مجلس خبرگان و یا دفتر رهبر معظم انقلاب و این دو را در جریان می گذاشتید و یا جناب آقای رئیسی را که شکرخدا شنونده خوبی هم هستند، در جریان تهدیدات جانی قرار می دادید. و از همه ساده تر؛ مگر نه اینکه جناب آیت الله مدرسی پدر همسر سید مهدی صدرالساداتی است. چرا ایشان کلامی اظهار نظر نکردند و چرا این حضرات تظلم خواهی خود را به ایشان ارائه نکردند؟!
اتفاقا باید مدعی العموم به جرم تشویش اذهان عمومی این اخوان را فرا بخواند و از آن ها بخواهد مدارکی که درباره تهدید به قتل دارند را ارائه دهند و تمام ادعاهای خود را اثبات کنند. اساسا این آقایان اگر دستشان پر بود، به جای این بازی های مسخره، مدارک موجود را مستقیما به قوه قضاییه تحویل می دادند تا مشکلاتشان رفع شود نه اینکه در صفحات اینستاگرام خود، بیانیه منتشر کنند و لاف در غریبی بزنند. برعکس سایرین نگارنده معتقد است قوه قضاییه به صورتی جدی باید در این قضیه ورود نماید و ادعاهای مطرح شده را پیگیری و نتیجه را به عموم مردم اطلاع دهد تا مشخص شود که این آقایان تا چه اندازه در رفتارهایشان صداقت داشته اند.
منبع : بولتن نیوز
