همرزمان امروزِ نادر مهدوی

شب و روزهایی که شهید_نادر_مهدوی و دوستانش داشتند بی‌نام و گمنام در خلیج_فارس جهاد می‌کردند و دسته گلهای عملیاتیشان به نام "تیر غیب" معروف شده بود. وقتی عراق با کمک آمریکا جنگ را به دریا کشید و آمد پای کارِ زدن نفتکش های ایران، ایران اعلام کرد اگر خلیج فارس برای ایران و صادرات نفتش ناامن شود، برای همه ناامن خواهد شد.

ضمانت اجرای حرف ایران همین نادر مهدوی و بیژن گُرد و بچه‌های جنوب بودند که وسط دریا، آمریکا را بی حیثیت کردند و شعار "خلیج فارسِ ایران، محلِ دفنِ ریگان" را عملی کردند. آمریکایی‌ها آنقدر کینه شان را به دل گرفتند که مهرماه شصت و شش وقتی به قایقهایشان حمله کردند، نادر مهدوی را بردند روی عرشه ناو منحوس یو إس إس چندلر شکنجه کردند و سینه‌اش را با میخهای فولادی سوراخ کردند. پیکرش هم چند روز بعد از طریق عمان تحویل ایران شد.

غرض اینکه این اقتدار دهه نود را مرهون نادرِ مهدوی و دوستانش هستیم که پیشکسوت تحقیر استکبار در خلیج فارس هستند. روحیه‌ای که بچه‌ی دوم راهنماییِ توی این فیلم هم با اتکاء به آن می‌گوید اگر اسلحه نداشته باشم با دست خالی به جنگشان میروم. این روزها و شبها هم پاسداران گمنامی دارند به تلافی توقیف نفتکش ایران، وسط دریا بالا و پایین می‌روند و نفتکش_انگلیسی شکار میکنند تا آبرو و اقتدار جمهوری اسلامی را حفظ کنند.

فتح به خودیِ خود شیرین است،  اما روایت فتح با صدای آوینی شیرینتر است وقتی می‌گوید: "کجاست آن شجاعت و توکل و عشقی که مثل نادر مهدوی یا بیژن گُرد بر یک قایق موتوری بنشیند و به قلب ناوگان الکترونیکی شیطان خلیج فارس حمله برد؟ می‌پرسید این شجاعت و توکل و عشق به چه درد می‌خورد؟ هیچ! به درد دنیاداران نمی‌خورد اما به کار آخرت عشاق می‌آید که آنجاست دار حاکمیت جاودانه عشاق."

پ. ن: کسی می‌داند منبعِ این جمله شهید آوینی کدام بخش مستند روایت فتح یا احیانا کدام مطلب و مقاله ایشان است؟

منبع : حامیان ولایت