ایران بعد از تحریم های نفتی که از سال گذشته اعمال شد، مشتری های خاموش و بازار ناپیدایی دارد و در این بازار خاص، کشورمان نفت را چراغ خاموش روی دریا می فروشد. برخی شنیده ها هم حاکی است که در این مسیر بیش از یک میلیون بشکه نفت به فروش می رسد.
توقیف یک نفتکش حامل نفت ایران در یک نقطه دور افتاده و متهم کردن آن به ارسال نفت به سوریه، یا حتی کوبا و کره شمالی و ... سناریویی موذیانه برای تخریب این مسیر مهم و بالا بردن هزینه دورزدن تحریم ها برای ایران است.
ضمن این که با اتصال آن به مسئله سوریه تلاش میشود تا در افکار عمومی ایرانی نیز بر سر آن دوقطبی سازی شود.
درحالی که گریس اساسا نمیتواند در بندر بانیاس سوریه پهلو بگیرد و بنا بوده محموله اش در دریای مدیترانه به یک شناور دیگر (احتمالا اروپایی) منتقل شود. اتفاقی که قبلا هم رخ داده.
لذا نباید تعجب کنیم اگر فردا ادعا کردند که یک نفتکش دیگر را که حامل نفت ایران برای کره شمالی یا کوبا (یا هرجای دیگری که برای برخی از مخاطبان ایرانی حساسیت دارد) بوده، توقیف کرده اند!
به همین دلیل در مقابل این سناریوی موذیانه انگلیسی-آمریکایی باید خیلی هوشمندانه و دقیق رفتار کرد اما در عین حال لازم است با طراحی یک پاسخ قاطع، هزینه تکرار آن را برای طرف غربی بالابرد
منبع : حامیان ولایت
