حسام منظور، درباره اینکه در برههای شاهد ورود چهرههای ناشناخته و نابازیگرها در سریالهای تلویزیونی بودیم و کارگردانها از این چهرههای جدید به عنوان برگ برنده کارشان یاد میکردند در حالیکه به بازیگران کهنهکار تئاتر پیشنهاد بازی در آثار تلویزیونی داده نمیشد، گفت: کسانی که راحت وارد این عرصه شدند راحت هم فراموش شدند و کنار رفتند.
وی افزود: ماندن در این حرفه نیاز به یاد گرفتن و بلد بودن فنون و تکنیکهای بازیگری دارد و باید سالها آموزش داده شوند و یاد گرفته شوند. شاید یکی با استفاده از زیبایی و جذابیتهای صورتش در یکی دو کار دیده شود اما برای اینکه به خسرو شکیبایی یا پرویز پرستویی و سایر بزرگان تبدیل شوی باید فنون را بلد باشی.
منظور گفت: امروز کارگردانها به این نتیجه رسیدند که باید سراغ بازیگر بروند، چون بازیگر، نفس فیلم یا سریال است. اگر سریالی موفق است، علاوه بر کارگردانی و فیلمنامه خوب، بخش عمدهای مربوط به ایفای نقش بازیگران است و حتماً باید اجرای کاراکترها قوی باشد.
این بازیگر خاطرنشان کرد: ضرورتی هم ندارد که حتماً سراغ بازیگرهای کهنهکار تئاتر بروند، بازیگرهای جوانی هستند که درست آموزش دیدهاند.
او یکی از مشکلات کنونی حرفه بازیگری را نبود آموزش درست دانست و گفت: برخی با گذراندن یکی دو ترم بازیگری در آموزشگاهها، احساس میکنند به اوج بلوغ و آمادگی رسیدهاند و میخواهند نقش اول یک فیلم یا سریال را بازی کنند، در حالیکه آن آموزشگاهها هم آموزش علمی ندارند و از داخل آنها آدم کاربلد بیرون نمیآید، اگرچه ممکن است استثنائاتی هم وجود داشته باشد. در حال حاضر تئاتر تنها جایی است که در آن، بازیگران درست تربیت میشوند؛ کما اینکه بسیاری از بازیگران درجه یک سینما و تلویزیون از بچههای تئاتر هستند.
منظور در پایان یادآور شد: بازیگر از روح و روانش برای نقشآفرینیهای ماندگار مایه میگذارد، اما گاهی عدهای در فضای مجازی از کلمات نامناسبی خطاب به آنها استفاده میکنند که عده اندکی از افراد جامعه را تشکیل میدهند، امیدوارم این فرهنگ به وجود بیاید تا متوجه باشیم بازیگری که کاراکتری منفی یا مثبت را بازی میکند، ضرورتاً شبیه آن نقش نیست. یک بازیگر نباید بابت نقشی که بازی میکند، مورد توهین قرار بگیرد، ضمن اینکه بین آزادی بیان در فضای مجازی با توهین کردن مرزی وجود دارد و دو موضوع جداگانه هستند.
منبع : قدس آنلاین
