سراسیمگی عربستان در برگزاری نشست اضطراری و سه‌گانه در مکه، بیش از هرچیز نیاز سعودی‌ها به پمپاژ ترس و وحشت در جامعه عربی، همراه کردن اعراب با سیاست‌های غیر اصولی ریاض، گذاردن بخشی از تبعات خطاهای راهبردی بر دوش دیگران و لزوم شکل‌دهی به یک تلاش جمعی و عربی جهت نجات عربستان از باتلاقی خود ساخته را نمایان ساخت که امنیت اقتصادی و اقتدار سیاسی رهبران این کشور را متزلزل ساخته است. در رابطه با نشست مکه نکات ذیل قابل بیان است:
عربستان در حالی مصرانه به دنبال سرپوش گذاشتن بر ضعف‌های امنیتی و استیصال خود در جنگ یمن است که تمرکز ویژه آن‌ها بر حملات پهپادی و موشک‌های انصارالله و اشاره گذرا به دیگر قضایای مهم عربی در نشست مکه، درماندگی این روزهای عربستان را برملا ساخت.
محکومیت حمله به تأسیسات نفتی عربستان از سوی مصر و اردن بدون همصدایی با عربستان در محکومیت و یا نام بردن از ایران، نشان داد که این اظهارات نه از باور منطقهای آن‌ها، بلکه معلول نیازها و فشارهای وارده به آن‌ها بوده است.
تأکید کویت بر لزوم توجه به «عقلانیت» و «تعامل» در راستای تحقق صلح و امنیت منطقهای و مخالفت صریح رئیس جمهور عراق با مفاد بیانیه پایانی و حمایت قاطع وی از ایران، یکجانبه‌گرایی و بی اعتنائی عربستان به نظر تمامی اعضاء در تنظیم بیانیه پایانی نشست را اثبات کرد.
انتظار عربستان برای اتخاذ یک موضع واحد عربی در نشست مکه و با هدف متهم‌سازی و محکوم کردن سیاست‌های ایران، در پایین‌ترین سطح نیز محقق نشد.
این نشست بیش از آن‌که مرهمی بر دغدغه‌های عربستان باشد، فرصتی بود برای محکومیت «نشست منامه» و «معامله قرن» توسط محمود عباس و برخی مدعوین دیگر.
منبع : اندیشکده_راهبردی_تبیین
