جواد ظریف دوست داشتنی طوفان بزرگی در یک فنجان برپا کرد.
ظریف مرد سیاست خارجی است. یعنی واقعاً قهرمان ملی در سیاست خارجی است.
اما دلیل ندارد که در سیاست داخلی هم قوی باشد.
نمونه اش همین استعفا.
این همه مشکلات مختلف پیش روی ظریف بوده وخواهد بود و از همه آنها عبور کرده است و خم به ابرو نیاورده است، حالا برای یک مشکل پروتکلی که در فلان جلسه بوده است یا نبوده، استعفا می دهد و طبعاً این مشکل کوچک قابل حل است و بر می گردد.
نوشته بود که بعد از عکسهای دیدار بشار اسد که او نبوده است، اعتباری در دنیا نخواهد داشت.
این منطق غلطی است.
اعتبار ظریف به پشتوانه اعتماد مردم است نه این پروتکل های وزارت خارجه ای.
شان آقای ظریف نبود که به این دلیل استعفا کند.
در دیپلماسی سنتی نتیجه قربانی پروتکل می شود.
اما در دیپلماسی مدرن نتیجه مهم است نه پروتکل.
به همان اندازه که ظریف می داند در سیاست خارجی به بال قاسم سلیمانی و سپاه نیاز دارد وبارها گفته است، سردار و ژنرال هم می داند در سایه یک دیپلماسی قوی می توانند قدرت منطقه ای داشته باشند.
چیزی که در نامه قاسم سلیمانی در مورد ظریف شاهدش بودیم.
خدا را شکر که ظریف به عرصه سیاست خارجی برگشت.
از این پس ظریف دوران سخت تری دارد. حتی از نظر روانی هم نمی تواند دلش خوش باشد که اگر شرایط خیلی سخت شد، استعفا می دهد!
منبع : حامیان ولایت
