کنوانسیون پالرمو که اختصاص به مبارزه با جرائم سازمان یافته بین المللی دارد بسته به اینکه جرم سازمان یافته چگونه تعریف شود می تواند خطرات مهمی برای ایران داشته باشد؛ اراده آمریکا و کشورهای غربی این است که همه گروه های آزادی بخش و نهضتهای مقاومت را به عنوان مجرمان سازمان یافته تلقی کنند؛ دراین صورت این کنوانسیون منافع حیاتی ایران در منطقه را که تضمین کننده امنیت ایران است، به خطر خواهد انداخت.
در صورت الحاق به پالرمو روابط تجاری ایران و دنیا با تحریم های گسترده ای رو به رو می شود،در صورتی که آمریکا جرم سازمان یافته را مطابق با معیارهای خود تعریف کند، کنوانسیون پالرمو میتواند به جرمانگاری بسیاری از فعالیت های مشروع ایران منتهی شود؛ فروش نفت و درآمد حاصل از آن هم، میتواند به معنای تامین مالی این جرائم محسوب شود، همچنین ترکیب مفهوم جرم سازمان یافته و تروریسم آن هم با تعریفی که آمریکایی ها از آن دارند می تواند وضعیت روابط بانکی وتجارت خارجی ایران را وخیم تر کند.
مشکل اصلی دولت این است که به جای پیداکردن راه های جایگزین، صرفاً به همکاری اقتصادی با اروپا دل بسته است؛ اروپایی ها هم این همکاری که اساساً معلوم نیست بتواند مشکلی از ایران حل کند به کامل شدن برنامه اقدام FATF مشروط کرده اند که مهمترین گام های آن تصویب CFT و پالرمو است.
دولت باید بیاموزد که توافق با غرب، راه حل مشکلات اقتصادی ایران نیست و این نوع شرط سازی نهایتاً به ضرر خود دولت تبدیل خواهد شد؛ حل این موضوعات هم با اجرای جزء به جزء "اکشن پلن" میسر نخواهد بود، بلکه باید بتوانند دراین حوزه به تفاهم سیاسی برسند
منبع : قدس انلاین



