ما پنج خواهر و برادر بودیم در خانه‌ای متوسط. هیچکدام‌مان برای خودمان اتاق جدا نداشتیم. محل خواب دخترها و پسرها را با دو پشه‌بند مشترک بین سه خواهر و دو برادر جدا می‌کردیم. برای خاله‌بازی هایمان با پشتی و چادرشب خانه می‌ساختیم. خانه‌هایی با یک دنیا سادگی. یک دنیا آرامش. یک دنیا خاطره.
برای جدا سازی محل خواب ریحان بخاطر وابستگی روحی‌اش تلاش‌های ناموفق زیادی داشتم. ریحان اتاق جدا ندارد. تصمیم گرفتم گوشه‌ای از خانه‌ی چهل‌وسه متری‌مان را برای ریحان به سبک بازی‌های دهه شصتی خودم پارتیشن بندی کنم. حالا ریحان مدتی است با میل خودش در اتاق مامان‌ساز می‌خوابد، بازی می‌کند، اتاقش را خراب می‌کند و ذوق می‌کند، دوباره با هم می‌سازیم و کیف می‌کند.
منبع : حامیان ولایت
