ارائه بهترین نمای سه‌بعدی از اعماق جهان با همکاری دانشمند ایرانی

این نما، بسیار دقیق‌تر از نماهای ارائه‌شده توسط تلسکوپ هابل است و اجسام آسمانی را آشکارسازی می‌کند که تا پیش از این مشاهده نشده بودند.

منجمان با تهیه تصاویر دقیق از نواحی آسمان، میدان‌های بسیار عمیقی خلق و اطلاعات بسیاری را درباره جهان آغازین آشکارسازی می‌کنند.

معروف‌ترین این تصاویر، «میدان عمیق هابل» نام دارد که اواخر سال 1995، توسط تلسکوپ فضایی هابل و طی چندین روز گرفته شد. این میدان، درک دانشمندان را از محتوای جهان و هنگامی که جوان بوده، به سرعت متحول کرد.

دو سال بعد، «میدان عمیق جنوب» هابل نیز نمای مشابهی از جنوب آسمان را نمایش داد. با این حال، چنین نمایی شامل تمامی جزئیات نبود و منجمان برای دریافت اطلاعات بیشتر درباره کهکشان‌ها در تصاویر میدان عمیق، باید به ابزارهای دیگری متوسل شوند.

در نمای HDF-S که توسط ابزار MUSE و به رهبری «رونالد بیکن» از مرکز تحقیقات فیزیک نجومی لیون در فرانسه، ارائه شده، هر تصویر نه تنها شامل یک پیکسل است، بلکه طیف نوری دارد که شدت رنگ‌های تشکیل‌دهنده نور را در هر نقطه آشکارسازی می‌کند. این طیف‌های نوری، فاصله، ترکیب و حرکات درونی صدها کهکشان دوردست و همچنین تعداد کوچکی از ستارگان بسیار کم‌نور را در کهکشان راه شیری آشکارسازی می‌کند.

مریم شیرازی و همکارانش، با استفاده از نمای سه‌بعدی جدید، کهکشان‌های دوردستی که حتی در عمیق‌ترین تصویر هابل قابل‌رویت نیستند را کشف کردند.

با بررسی دقیق تمامی طیف نورها در مشاهدات HDF-S، تیم علمی فواصل 189 کهکشان را اندازه گرفت.

ابزار MUSE می‌تواند ویژگی‌های متفاوت بخش‌های مختلف یک کهکشان را در اختیار بگذارد و این موضوع، چگونگی چرخش کهکشان و همچنین چگونگی تغییر ویژگی‌های آن از مکانی به مکان دیگر را توضیح می‌دهد. دانشمندان با استفاده از این نمای سه‌بعدی، قادر به بررسی هزاران کهکشان و کشف کهکشان‌های بی‌نهایت کم‌نور و دوردست خواهند بود.

ایسنا