مردم از وضع موجود ناراضی اند اما قرار نیست مربی ای که حقوقش را تا آخرین سنت می گیرد، از سفره ی خالی مردم حرف بزند. مردم ناراضی اند اما قرار نیست نماینده ای که وظیفه ی نظارت بر دولت را دارد، بخواهد با گل دادن به این و آن؛ مشکلات را حل کند! مردم از وضع موجود ناراضی اند اما قرار نیست رئیس جمهور دغدغه اش فقط فیلترینگ باشد و ورزشگاه رفتن یا نرفتن مردم.
بین مردم فریبی و مردم داری فاصله از زمین است تا آسمان. الان وقت گل دادن نماینده به وزیر و رئیس جمهور نیست. زمان، زمانه ی بازخواست است. یوم الحساب مسئولین! تنزل یافتن سطح نظارت نمایندگان بر مسئولین در حد هدیه دادن گل، یعنی فاجعه! یعنی سطحی شدن در تمام سطوح. همان طور که در ادبیات و موسیقی و شعر و هنر دچار سطحی زدگی شده ایم و بهاره رهنما برای ما شده اوریانا فالاچی؛ در سطح سیاست هم دچار سطحی زدگی شده ایم. آقای مقصودی الان زمانه ی گل دادن و گل گفتن نیست. این بامزه بازی ها، برای چند روز اول مجلس خوش بود. الان زمان حساب دادن و حساب پس گرفتن است. اگر بنا به گل دادن باشد، گل فروشی ها تا الان علامه ی حل مشکلات کشور می شدند.
پیشنهاد می شود به جای یک نماینده، 290 نماینده گل فروش داشته باشیم! نماینده ی اهواز با تقدیم گل به رئیس حفاظت محیط زیست، مشکل ریزگردها را حل می کند. نمایندگان تهران با تقدیم گل به تمامی نهادهای ذی ربط سعی در حل مشکل آلودگی هوا می کنند.
نمایندگان سبزوار هم لازم نیست خودشان را به زمین و زمان بزنند؛ یک تاج گل تقدیم کنند به وزارت راه تا مشکل چند ده ساله راه آهن سبزوار حل شود!
اصلا مشکل مملکت ما کمبود گل است! اگر گل به تعداد کافی داشتیم، ملت خودشان هم می توانستند کاری که آقای مقصودی را انجام داد، انجام بدهند. البته به جای یک شاخه گل، به گلستانی از گل نیاز بود! اگر نیاز به گل دادن بود که باید هر روز یک تاج گل می دادیم به نمایندگانی که دسته گل به آب می دهند!
ملت هم بلد است دسته گل تقدیم کند به نمایندگانی که در برابر گرانی، کوچک شدن سفره ی مردم و فاصله طبقاتی روزه سکوت گرفته اند. ملت نه از مجلس نظارتی دیده و نه از دولت تدبیر و امیدی.
کاشکی نمایندگان به جای سلفی گرفتن با خانم موگرینی و داد و بیداد کردن و گل دادن، کمی به قسم روز اول نمایندگی شان فکر و عمل می کردند:
«من در برابر قرآن مجید، به خدای قادر متعال سوگند یاد میکنم و با تکیه بر شرف انسانی خویش تعهد مینمایم که پاسدار حریم اسلام و نگاهبان دستاوردهای انقلاب اسلامی ملت ایران و مبانی جمهوری اسلامی باشم، ودیعهای را که ملت به ما سپرده به عنوان امینی عادل پاسداری کنم و در انجام وظایف وکالت، امانت و تقوی را رعایت نمایم و همواره به استقلال و اعتلای کشور و حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم پایبند باشم، از قانون اساسی دفاع کنم و در گفتهها و نوشتهها و اظهارنظرها، استقلال کشور و آزادی مردم و تأمین مصالح آنها را مد نظر داشته باشم.»
منبع : حامیان ولایت
